پیشبینی تابآوری براساس خودکارامدی در دانشجویان ورزشکار و غیرورزشکار
پیشبینی تابآوری براساس خودکارامدی در دانشجویان ورزشکار و غیرورزشکار
هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسی امکان پیشبینی تابآوری براساس خودکارامدی در دانشجویان ورزشکار و غیرورزشکار بود.
برای دستیابی به این هدف، نمونهای شامل ۴۰۳ نفر از دانشجویان (۱۹۸دختر و ۲۰۵ پسر) ورزشکار در لیگهای برتر کشور و دانشجویان غیرورزشکار دانشگاههای وابسته به وزارت علوم، به شیوه قضاوتی یا هدفمند انتخاب شدند.
به منظور گردآوری اطلاعات مورد نیاز، از مقیاس تابآوری و خودکارامدی و برای تحلیل دادهها، از روش رگرسیون، تحلیل واریانس یکطرفه و دوطرفه و روش آماری t مستقل، استفاده شد. نتایج نشان داد خودکارامدی، پیشبینیکننده مثبت و معنادار تابآوری است.
مقایسه نتایج تحلیلها نشان داد که در مورد ورزشکاران و غیرورزشکاران، الگوی متفاوتی از پیشبینی تابآوری روانشناختی براساس خودکارامدی وجود دارد.
این نتایج، با نتایج به دست آمده از کل گروه همخوانی کامل ندارد. همچنین، آشکار شد که تابآوری ورزشکاران، به طور معناداری بهتر از غیرورزشکاران است.
دیگر نتایج این پژوهش نشان داد که بین رشتههای ورزشی در زمینه تابآوری تفاوت معناداری وجود ندارد.
در نهایت، مقایسه بین دختران و پسران، تفاوت معناداری را در زمینه تابآوری تبیین نکرد.
مقاله حاضر با بحث از یافتهها در پرتو روند پژوهشی مربوط و ارائه پیشنهادهایی برای پژوهش بیشتر، به سرانجام رسیده است.
تابآوری براساس خودکارامدی در دانشجویان ورزشکار و غیرورزشکار
خودکارآمدی به معنای باور به تواناییهای فردی برای انجام وظایف و دستیابی به اهداف است. این مفهوم بهویژه در نظریههای روانشناسی و آموزش اهمیت دارد و تأثیر زیادی بر رفتار، انگیزه و عملکرد افراد دارد.
اهمیت خودکارآمدی
خودکارآمدی میتواند بهطور مستقیم بر نحوه مواجهه افراد با چالشها و مشکلات تأثیر بگذارد. افرادی که احساس خودکارآمدی بالایی دارند، معمولاً بیشتر تمایل دارند که به اهداف خود پایبند باشند و در مواجهه با موانع، از تلاش دست نکشند. این افراد همچنین بیشتر احتمال دارد که از فرصتها بهرهبرداری کنند و در شرایط سخت، استقامت بیشتری نشان دهند.
عوامل مؤثر بر خودکارآمدی
چندین عامل میتوانند بر خودکارآمدی افراد تأثیر بگذارند:
1.تجربههای قبلی:موفقیتهای گذشته میتوانند به تقویت احساس خودکارآمدی کمک کنند.
2.مدلسازی اجتماعی:مشاهده موفقیت دیگران میتواند انگیزهای برای افزایش خودکارآمدی باشد.
3.تشویق و حمایت:حمایت از سوی خانواده، دوستان و مربیان میتواند احساس خودکارآمدی را تقویت کند.
4.تجربههای منفی:شکستها نیز میتوانند بر خودکارآمدی تأثیر بگذارند، اما نحوهی برخورد با این شکستها تعیینکننده است.
خودکارآمدی نهتنها بر روی عملکرد فردی تأثیر میگذارد بلکه میتواند به تاب آوری و بهبود کیفیت زندگی اجتماعی نیز کمک کند. افرادی که احساس خودکارآمدی بالایی دارند، معمولاً در جامعه فعالتر هستند و میتوانند به عنوان الگوهای مثبت برای دیگران عمل کنند. بنابراین، تقویت خودکارآمدی باید یکی از اهداف اصلی در فرایندهای آموزشی و توسعه فردی باشد.