کرونا اینه تاب آوری جهان بود

کرونا ابتدا در چهره تهدید برای سلامت عمومی آغاز شد ولی رفته رفته ما را با ابعاد گسترده سیاسی، اجتماعی، مرگ‌پذیری، زیست معنوی، اقتصادی و محیط زیستی خود روبرو کرد. شاید در دوران پساکرونا بشود دنیا را به قبل از کرونا و بعد از کرونا تقسیم کرد. اما گفتن از آنچه کرونا بر سر جهان آورد کار راحتی نیست، در واقع هر کشوری با شرایطی که در آن حاکم بود به نوعی خاص با این پاندمی مقابله کرد، اما در کشور ما کرونا با انزوایی که به وجود آورد، خانواده‌ها را بیشتر منزوی کرد و بچه‌ها مدرسه نمی‌رفتند. زنان اولین قربانیان رکود اقتصادی بودند که بر اثر کرونا به وجود آمد. آنها قربانی تشدید فقر و پدیده زنانه شدن فقر شدند. همیشه در ایران استقبال می‌شده زن‌ها «موجودات خانگی» شوند و کار در خانه یا دورکاری کنند. اینکه بتوانند در خانه کاری کنند و در مقابلش حقوقی داشته باشند یک چیز است و اینکه اصلا کاری نباشد و دورکاری هم نتوانند کنند چیز دیگری است. در این شرایط وضعیت خانواده‌های بدسرپرست یا دارای عضو بیمار یا معلول یا معتاد وقتی منزوی می‌شوند و اعضای خانواده هم «موجودات خانگی» هستند، وضعیت بسیار خطرناک می‌شود. خانواده را بدتر از نهادهای نظامی می‌دانند چون از جنس‌ها و سن‌های مختلف در آن هستند و ممکن است اعضای خانواده پشت درهای بسته تمام مسائل و معضلات ناشی از فقر، افسردگی، بیکاری و آسیب‌های خود را مضاعف کنند. کرونا به عنوان یک تروما –آسیب بزرگ غیرقابل پیش بینی- وارد زیست‌جهان ما انسان‌ها شد و تدریجا ما را با اضطراب بنیادین روبرو کرد. بیش از ۱۵۰ میلیون انسان را در معرض بیماری قرار داد و بیش از ۱۵ میلیون انسان را در کام مرگ کشید. کرونا یک مواجهه سنگین با جهان مغرور داشت که با جامعه و طبیعت و حیات بشری بی‌محابا روبرو شد. این مواجهه جهان مغرور را با تامل و توقف روبرو کرد. کرونا هم بحث‌های ایجابی مهم داشت و هم بحث‌های سلبی. بدون تردید کرونا موجب شد جهان در مجموع عقلانی‌تر و اخلاقی‌تر شود و نوعی همزیستی مسالمت آمیز  با همنوع را در پی داشت. 

 با نوعی سبک زندگی فضیلت مدار جامعه را روبرو کرد. منجر به گسترش سواد رسانه‌ای و جهان دیجیتالی مضاعف و هوش رسانه‌ای شد. آشنایی با دانش پزشکی و افزایش شناخت نظام دانش در میان مردم صورت گرفت. 

کرونا افزایش تاب آوری و توان تطبیق را در پی داشت. درباره پاندمی‌های گذشته، اطلاعات زیستی چندانی نداریم ولی در این رویداد، هزاران تجربه زیستی و مقاله علمی توسط افراد موثر و عادی مستندسازی شد. مواجهه با رنج متعالی و درگیر شدن اصحاب علوم انسانی در جامعه، از پیامدهای کروناست. 

رویداد کرونا از جنگ جهانی هم گسترده‌تر بود و هنوز بسیاری از کشورها درگیر با این موضوع هستند. به‌طور مثال بخش خدمات به‌طور جدی آسیب دید. 

این بخش بالاترین سهم هزینه‌های نیروی انسانی و بیشتر ارتباط رویارو با مردم را نسبت به بقیه بخش‌ها به خصوص کشاورزی و صنعت و معدن دارد و آسیب دید. 

بخش‌های غیررسمی اقتصاد در مقایسه با بخش رسمی آسیب بیشتری دیدند. 

در کشورهایی مانند ایران که اقتصاد غیررسمی بزرگی دارند مردم بیشتر آسیب دیدند. اقتصاد شهری بیش از اقتصاد روستایی آسیب دید. کرونا آینه تاب‌آوری در کشورهای مختلف بود. کرونا نشان داد ما توانایی تحمل شوک و آسیب را نداریم. 

ایران یکی از پایین‌ترین سطوح تاب آوری را در این دوره به نمایش گذاشت. تاب آوری خانوارها بسیار بیشتر از دولت بود و خانوارها سریعتر از دولت خود را با شرایط سخت تطبیق دادند. با وجود تمرکز هیات دولت روی کاهش آسیب‌ها، در عمل سیاست‌های کاهش آسیب دستاورد چندانی نداشت. 

بوروکراسی طولانی در کرونا برای تصمیم‌گیری را شاهد بودیم. تعلل در تصمیم‌گیری‌ها و گفت‌وگوهای طولانی با توجه به تجارب مشابه سایر کشورهای دور و نزدیک، نشان می‌دهد قدرت یادگیری ما بسیار اندک است. مشکلات بودجه‌ای دولت و نگرانی‌های مرتبط با نظام بانکی این وضعیت را تشدید می‌کرد.

تاب آوری ناشنوایان و عدالت اجتماعی

عفت حیدری

تاب آوری ناشنوایان و عدالت اجتماعی

باشگاه تاب آوریعفت حیدری مترجم کتاب تاب آوری جوانان وفرهنگ از انتشارات شبگیر در یادداشتی اختصاصی برای میگنا نوشت انتظار میرود در طرح کلان فرهنگ وعدالت اجتماعی، ایده آل و واقع گرایی حقوق جوانان ناشنوا توسط بند آموزش معلولان مورد حمایت قرار گیرد.

حقوق جوانان ناشنوا روی نیازهای آموزشی دانشجویانی تاکید می­کند که به لحاظ فرهنگی متفاوت هستند و تضمین می­کند که وقتی در محیط محدود کننده قرار داده می­شوند، خدمات اضافی به آنها داده شود.بر اساس قانون، باید به دانشجویان ناشنوا و کسانی که گوش سنگینی دارند، سرویسها و خدماتی مثل مترجمان زبانهای اشاره، اصلاحات امتحانی و افرادی که یادداشت بر می­دارند، ارائه داد تا بتوانند در کلاس ها مشارکت کاملی داشته باشند.

آنها حق شرکت در برنامه ریزی فردی آموزشی را دارند، برنامه ایی که بر اساس سنجش، هر دانشجوی ناشنوا بتواند سرویسها و خدمات مناسب آموزشی را در اختیار داشته باشد و تضمین شود که خدمات و تسهیلات مکمل نیازهای آکادمیک آنها را برطرف می­کند.این مسئله فرهنگ کلانی را پیشنهاد می­کند که سازگاری مثبت را با چالشهای ناشنوایی امکانپذیر ساخته و تسهیل می­کند.

درعمل، مقررات و حقوق جوانان ناشنوا در مدارس آمریکایی کاملا پیاده نمی­شود و منجر به آثار منفی می­شود، به این دلیل که محیطی با کمترین محدودیت، اغلب به معنای آن است که کودکان ناشنوا باید در محیطهای عمومی درس بخوانند، مدارس عمومی که نمی توانندحمایتهای اجتماعی لازم را فراهم کرده و یا از زبانی بصری استفاده کنند که در مدارس ویژهی ناشنوایان امکان آن فراهم است. با توجه به یافته های رمزی، این نکته مایه نگرانی است که کودکان ناشنوایی که در مدارس عمومی درس می­خوانند، انزوا و مشکلاتی را تجربه می­کنند.

دانش آموزانی که به لحاظ فرهنگی،زبان شناسی و تاریخی ،معلولیتهایی دارند، در آمریکا، آموزشهای کیفی چند فرهنگی دریافت نمی­کنند و الگوهایی از نژاد پرستی سازمانی ونادانی و جهل فرهنگی موجود در سیستم آموزش آمریکایی را نشان می­دهند.
فرایندهای بی عدالتی منجر به دستاوردهای پایین دانش آموزان می شود.پژوهش ها روی نیاز به سازمانها و نهادی ناشنوا برای گسترش و حفظ همکاری با مدارس برای تضمین عدالت اجتماعی در میان جوانان ناشنوای رنگین پوست تاکید می­کنند.

سازمانهای متعددی برای ناشنوایان، همچون سازمان ان بی. دی . آی وجود دارند که مدافعان حقوق جوانان ناشنوایی هستندکه به لحاظ فرهنگی با دیگران تفاوت دارند.چنین سازمانهایی میزبان جوانان و برنامه های آموزشی مدیریتی دانشجویی بوده و الگوها و مدیران و رهبرانی را در جوامع محلی برای کودکان سیاهپوست ناشنوا و خانواده های آنها به کار می­گیرند.علاوه براین، بسیاری از مدافعان افراد ناشنوا، در مسندهای مشاوره نشسته و به عنوان افراد مسئول در سازمانهای مدافع افراد ناشنوا خدمت می­کنند.

این مدافعان بسیار متعهدند که عدالت اجتماعی برای همه ی اقشار مختلف جامعه به لحاظ فرهنگی اعمال شود. مشارکت آنها به تقویت رابطه ی بین سازمانهای مختلف فرهنگی متخصصان و شهروندان ناشنوا و موسسات و سازمانهای خاص افراد ناشنوا کمک می­کند تا بتوانند با مشارکت همدیگر از حقوق کودکان ناشنوا در فرهنگهای مختلف دفاع کنند. یکی از شرکت کنندگان در مطالعه ی مور بیان کرد:
یکی از مزایای عضویت در ان بی دی ای آن است که من کنفرانس سالانه ایی برای دانشجویان ناشنوای سیاهپوست راه اندازی کردم.من با مدیر ان بی دی ای گفت و گو کردم که چگونه می­توانیم جوانان ناشنوا را برای مدیریت آماده کنیم و چه دوره هایی را در اختیار آنها قرار دهیم.

یکی دیگر از شرکت کنندگان مرد ناشنوا و سیاهپوست در بررسی مور، بر اهمیت مشارکت در چنین سازمانهایی برای به دست آوردن حس اجتماعی و دفاع از حقوق شهروندان تاکید می­کند:
من در سه سازمان ناشنوایان ان دی بی دی ای انجمن ملی ناشنوایان و انجمن ناشنوایان ایندیانا؛ مشارکت کرده ام.من جلسات و بحث های گروهی را اداره می­کردم و با دیگران مشارکت کرده و قوانین را ویرایش و بودجه را تخصیص می دادم و کارهایی از این قبیل می­کردم.

جوانان ناشنوایی که فرصتهایی برای مدیریت دارند، احساس می­کنند که ملزم هستند چیزی به جوامع خود برگردانند، چرا که فرهنگ خود را ارزشمند می­دانند.

حمایت پدر و مادران از قدرت و کنترل جوانان ناشنوا
چند بررسی اهمیت مشارکت والدین را در زندگی افراد ناشنوا نشان داده است و نیز نشان داده چگونه چنین مشارکتی، هدفمندی جوانان را تسهیل می کند.مدافعان و اعضای جامعه ی ناشنوایان آمریکایی نیاز به کمک و حمایت از والدین را برای تمرکز روی نقاط قوت کودک خود، به منظور حفظ تصویر مثبت از خود و بهبود قدرت و کنترل در میان کودکان، تشخیص میدهند. برای مثال:
من تاب اور بوده ام.مادرم در جایی که زندگی می کردیم، صدایی قوی بود. او عادت داشت در سیاست مشارکت کند وبرای حفظ حقوق افراد ناشنوا بجنگد. او سعی می کرد به افراد ناشنوا خدمت رسانی کند. خانواده من نقطه ی قوت من است.
به این ترتیب، بررسی پاریس نشان می دهد که حمایت والدین از هدفمندی جوانان، قدرت و کنترل مستمر را به هنگام بلوغ کودکان فعال می کند و این کار را معمولا به شیوه هایی انجام می­دهند که برای جامعه ی ناشنوایان معنا دار است.

تاب آوری جوانان و فرهنگ.
لیندا.سی. ترون.
محمدرضا مقدسی.عفت حیدری. نشر شبگیر.

توسعه تاب آوری در مدارس

برگرفته از کتاب جادوی رایج

توسعه تاب آوری در مدارس

عفت حیدریمدرسه و معلم می­توانند برای تاب آوری از طریق ایجاد دانش شناختی و آگاهی برای همه کودکان ظرفیت ایجاد کنند

عفت حیدری مترجم کتاب جادوی رایج در یادداشتی اختصاصی برای میگنا نوشت مدارس در بسیاری از جوامع معاصر، نقش منحصر به فردی در تامین سرمایه انسانی، آموزش مهارتهای آکادمیک به کودکان و ترویج دانش پیرامون دولت و فرهنگ و تاریخ که به مثابه اهمیت اجتماعی شدن در یک جامعه یا اجتماع خاص است، دارند.

مدرسه در الگوی آموزشی خود نقش حیاتی در رشد ظرفیت تاب آوری از طریق پرورزش سیستم سازگاری اولیه دارد. مدارس به عنوان یک محیط کلیدی رشد، خارج از خانواده می توانند نیازهای اصلی برای تغذیه و مراقبتهای بهداشتی را بر آورده ساخته، فرصتهایی را برای روابط با همسالان و افراد بزرگتر فراهم آورده ، پایگاه ایمن احساسی بوده و فرصتهایی برای رسیدگی به استعدادهای خاص یا مهارتهای کاری فراهم می­آورند.

نیروی حرکتی روبه رشد برای یک رویکرد جامع در موفقتی آموزشی کودکان مساله دار و محروم، نیازمند به رسمیت شناختن حمایت از یادگیری و بسط سرمایه ی انسانی همراه با دید وسیع تری از آموزش دارد که تشخیص می دهد، سلامت و رفاه باید برای هر کسی در جهت آموزش تقویت شده و تفاوتها قابل دسترسی باشد.
رشد سرمایه ی انسانی
وظیفه اصلی مدارس، آموزش با تمرکز روی فردیت کودکان است ، مدارس حوزه های سرمایه ی انسانی را که نقش اصلی در تاب آوری دارد، تامین می کنند.
برای کودکانی که در معرض خطر فقر یا سایر مشکلات خانوادگی هستند، رشد و مهارتهای شناختی به شکل سواد آموزی، مهارتهای حسابداری، تفکر انتقادی، حل مشکلات مهارتی و جنبه های دیگر موفقیت آکادمیک به شدت مهم است.بررسی تاب آوری در کودکان کم در آمد نشان دهنده ی آن است که توانمندی ها و قابلیتهای شناختی بهبود دهنده و حمایت کننده هستند.

مهارتهای اولیه روخوانی برای مثال، یادگیری ریاضیات و روخوانی را پیش بینی کرده ، اما به نظر می­رسد که آنها به عنوان پیش بینی کننده برای کودکان بسیار فقیر اهمیت بیشتری دارند.

مدارس موثر می­توانند برای تاب آوری از طریق ایجاد دانش شناختی و آگاهی برای همه کودکان ظرفیت ایجاد کنند. برخی از کودکان در حال حاضر با مشکل مواجه هستند و برخی ممکن است در آینده با مشکلاتی روبرو شوند.
جامعه و دانش فنی – عاطفی نیز جنبه های اساسی سرمایه های انسانی هستند که در مدرسه پرورش می­یابد. لازم است در کلاس درس میدریت احساسات و یا انگیزه ها ومهارتهای اجتماعی برای کنار آمدن با دیگران آموخته شود که برای موفقیت در بسیاری از مراحل رشد در محیط های دیگر از جمله محیط کار مهم است.
محققان و دانشمندان به طور فزاینده ایی در حیطه ی آموزش، اهمیت بهبود یادگیری اجتماعی – احساسی و هوش را در محیط مدرسه با مهارتهای شناختی سنتی و دانش به رسمیت می­شناسند.

تغذیه و مراقبتهای بهداشتی
مدارس می­توانند از طریق فراهم آوردن امکانات و برنامه های غذایی و مراقبتهای بهداشتی برای دانش آموزان کم درآمد، تاب آوری را در میان آنها ترویج کنند. یکی از قدیمی ترین تلاش های میانجی گرایانه ملی ،پیاده سازی برنامه ملی ناهار در محیط مدرسه و تلاشهای مرتبط برای فراهم آوردن غذای ارزان برای کودکان در مدرسه است.

با توجه به اینکه ناامنی غذایی عامل خطری برای کودکان است که در فقر زندگی می­کنند. غذاهای رایگان و ارزان و میان وعده های مناسب یک استراتژی مناسب برای بهبود و حمایت از سرمایه انسانی است.این برنامه غذایی بیش از ۳۱ میلیون کودک را در ۱۰۰ هزار مدرسه و موسسه مراقبت از کودکان تحت پوشش قرار داده است.
برای خانواده های فقیری که دسترسی به مراقبتهای بهداشتی ندارند و کودکانی که در معرض مشکلات متعدد سلامتی هستند، یک درمانگاه یا کلینیک بهداشتی در مدرسه می تواند خدمات قابل توجهی فراهم کند و مشکلات آنها را تا حدودی رفع نماید.مشکلاتی که می تواند به راحتی در یادگیری اختلال ایجاد کند.

برای مثال، تحقیق ما در خانواده های بی خانمان، درصد زیادی از آسم در کودکان مشاهده کرد. به نظر می رسد، مدیریت ضعیف بهداشت با ترکیب پیچیده ایی از عواملی مثل استرس و عدم ثبات در زندگی، عدم دسترسی به مراقبتهای بهداشتی و والدینی که خود تحت فشار هستند، مرتبط است.
نظارت پایدار روی سلامتی توسط پرسنل پزشکی برای بیماری های مزمنی مثل آسم در مدرسه می­تواند مشکلات زیادی در زندگی پرخطر کودکان ایجاد کند، به این شکل غیبت از مدرسه و ویزیت در اتاق اورژانس کاهش می­یابد، زیرا شناخت عملکرد ریه افزایش می­یابد.
روابط با افراد توانمند و دلسوز
بررسی و مطالعات تاب آوری در کودکان و جوانان نقش روابط با معلمان، مدیران، مربیان؛ و پرسنل دیگر را به عنوان تاثیرات حمایتی تاکید می کنند.معلمان خارج از خانواده به عنوان منبع حمایت در میان کودکان تاب آور در نظر گرفته می­شوند.

جادوی تاب آوری تاب آوری در تکامل
آن مستن.
محمدرضا مقدسی.عفت حیدری. هما نیابتی.
نشر ورجاوند

تاب آوری و توانایی کودکان

تاب آوری کودکان پدیده و دستآوردی است که به دنیای دورنی و محیط پیرامونی و عوامل بیرونی آنها مرتبط است دنیای امروز مملو از انواع چالشها و ناملایمات و پستی بلندی های فراوان است که هر کدام می تواند در زندگی انسان تبدیل به مانع ، معضل و عاملی جهت استرس و تشنج باشد با این حال ما میتوانیم از لابلای این همه سختی تعادل و ثبات را ولو به صورت نسبی بر زندگی خود حاکم کنیم .
به عقیده برونفن برنر هر یک از این سیستم ها بر رشد کودک تأثیر می گذارند. نظریه سیستم های شناختی برونفن برنر شامل چهار سیستم می باشد:
۱-میکروسیستم: ارتباط اعضای خانواده با یکدیگر
۲- مزوسیستم: شامل روابط خانواده ها با همکدیگر
۳- اگزوسیستم: شامل روابط درون محیطی  بمانند مدرسه که به طور مستقیم در کودک تأثیر می گذارد.
۴- ماکروسیستم: شامل  ارتباطات اعضای کل جامعه و نهادها و موسسات

نکته جالب این است که یادآور شویم این سیستمها در تعامل با یکدیگر موثر واقع میشوند به عبارت دیگر کودکان علاوه بر اینکه محصول محیط هستند خود نیز پدید آورنده محیط هم هستند .

باید از کودکان و خدمان سوال کنیم آیا این تجربیات از من انسانی بهتر میسازد ؟ قوی تر می شوم ؟ قطعا در وحله اول این نابسامانی ها به من یادآور میشوند که چگونه باید با موقعیتهای دشوار کنار بیایم و بسیار جای خوشحالی است که خانواده،دوستان و منابعی دارم که در این مواقع چالش بر انگیز به کمک من می آیند .

آنچه که قدرت و توانایی مرا در برابر چالشها نمایان میکند ؛ ابزار ،افراد و  مهارتهایی است که می توانم به کمک  آنها مسیر درست را در صحت و سلامتی انتخاب کنم و با آرامش و به دور از آشفتگی و تنش زندگی کنم .
تاب آوری توانای ویژه و هوشمندی خاصی را در جذب و بکارگیری از امکانات پیرامونی بکار میگیرد
ممکن است ما در مواجهه با چالش های مختلف بصورتی کاملا واقعی تنها باشیم  در واقع اغلب اوقات  این من (تنها) هستم که باید با آن مبارزه کنم ، ندای درونی من نهیب می زند که این من هستم که باید از این چالش با موفقیت عبور کنم و یا حتی این من هستم که شاید نتوانم از این مسیر عبور کنم .
اما این شک و تردید ، موفقیت و مبارزه و هر نوع احساس مثبتی که در درون من وجود دارد نیاز به حمایت و پشتیبانی برای به فعل در آمدن دارد این ویژگی ها گاهی به شکل نهادینه در وجود شخص “ساخته شده “هستند
گاهی هم میتوان آنها را  افراد ” خود ساخته ” نامید
در توسعه تاب آوری با دو فاکتور مهم و اساسی رو به رو هستیم که عبارتند از عوامل درونی و بیرونی  که تاب آوری وظیفه حمایت از آنها را درشرایط استرس زا به عهده دارد  با این حال در پرورش تاب آوری به ویژه تاب آوری کودکان و نوجوانان ما از یک مدل ( بیو اکولوژیکی ) برای تحقیق و اقدام در آموزش استفاده می کنیم.
بر همگان روشن است بر اساس مدل زیست بوم شناخت ،کودکان در لابیرنت و سیستم های پیچیده ای  با هم مرتبط و در هم تنیده تاب آوری را تجربه می کنند .
موثرترین ها نزذیکترین ها هستند و این بمعنای موثر نبودن دیگران نیست نزدیکترین افراد به یک کودک پدر و مادر ،  گروه همسال و دیگرانی هستند که با آنها رابطه مستقیم دارند و این تاثیرات بر حسب کارکرد و  نقش هایی که آن افراد دارند متفاوت است  البته این افراد تاثیرات مختلف و  گاهی متناقضی را ایجاد می کنند .
به عنوان مثال محل کار والدین ، خانواده در سطح گسترده تر ، جامعه مذهبی ، سیستم های حمایتی،  معلمان در مدرسه و خانه که خود این زمینه های تاثیر بنابه سطح طبقاتی از نظر اقتصادی، فرهنگی ، تحصیلی، اجتماعی سیاسی و ……. کاملا متفاوت می‌شود ‌.
تحقیقات صورت گرفته درباره تاب آوری تأثیر تک تک این عوامل بر همدیگر و در نهایت تأثیر این عوامل در زندگی کودک آن هم در اوایل دوران کودکی را نشان مورد تاکید قرار داده است .
به عنوان مثال تحقیقات ،حاکی از این موضوع است که زندگی در محیطی با درآمد پایین یا در محله هایی که با جرم و جنایت بالا دست و پنجه نرم می‌کنند تاثیرات نامطلوبی بر روی خانواده ها می گذارد . افزایش تعارضات خانوادگی ،ایجاد مشکل در سلامت روانی والدین ، مشکلات سوء مصرف مواد ، تضاد نسل ها و  افزایش ناهمگونی شدید  در رابطه ولد فرزندی و دشواری نداشتن تعاملاتی که منجر به حل و فصل چالش های ایجاد شده هم ؛ از تاثیرات این عوامل هستند .
پرورش تاب آوری کودکان به عنوان بهترین پیش بینی کننده سلامت و توانایی ویژه حل مسایل در زیست اجتماعی و روانی به عنوان برگی برنده در کفایت و توانش اجتماعی آنها بغایت دارای اهمیت است
لذا والدین ، معلمان ،مراقبان ،مربیان و تمام کنشگران عرصه کودک و کودکی که عهده دار حمایت موثر و مثبت از کودکان هستند به شکل قاطع و تاثیر گذار باید در جهت افزایش تاب آوری به کودکان با برنامه و عملکردی واحد ویکسان و همسو اقدام کنند و تلاش و کوشش خود رابه عمل آورند تا محیط زندگی فرزندان ایران عزیزمان پایدار و پویا و در امنیت و آسایش باشد چه بسا کودکان ما در آینده زندگی بهتر ،جامعه ای بهتر ،و در نهایت دنیای بهتری را رقم بزنند که تنها سرمایه بشریت برای رسیدن به تعالی و توسعه و پیشرفت برحورداری و پرورش منابع و  نیروی انسانی است تاب آوری کودکان از این رو اهمیت مضاعف دارد

تاب آوری و انسجام فرهنگی در جامعه ناشنوایان

عفت حیدری مترجم کتاب های متعددی در زمینه تاب آوری در یادداشتی اختصاصی برای میگنا نوشت :ویلیامسون خاطر نشان می­کند که استفاده از مدارس خاص کودکان ناشنوا نه تنها باعث می­شود که روابط حمایتگر تسهیل شود، بلکه همبستگی اجتماعی را در جامعه ی افراد ناشنوا نیز تقویت می کند.
جوانان ناشنوا از طریق ارتباط قابل دستیابی، در این باره گفت و گو می­کنند که ناشنوایی برای آنها به چه مفهومی است و نقاط قوت و ضعف خود را تحلیل می­کنند و داستانهای افرادناشنوا و موفق را می­خوانند و متعاقب آن،نقاط مشترک را درک می­کنند، بر عکس، جوانان ناشنوا در مدارس عمومی و یا مدارس مخصوص ناشنوایان اغلب فاقد فرصتهایی برای حرف زدن در مورد تجربیات خود هستند.
یکی از شرکت کنندگان در مطالعه ی مور، توصیف کرد که وی چطور به تشویق یکی از بانوان سفیدپوست دانشگاه ناشنوایان گالودت به جامعه ی ناشنوایان پیوست:
او کسی بود که مرا تشویق کرد تا به دانشگاه گالودت بروم. مرا تشویق کرد که در مورد ناشنوایی ام پرس و جو کنم، برای آنکه من مثل فردی شنوا فکر و کار می­کردم.من چندان اهمیتی به جامعه ی ناشنوایان نمی­دادم، چرا که معدودی از افرادی که من با آنها ملاقات کرده بودم، شغل های پایینی مثل نظافت و آشپزی بر عهده داشتند.

خیلی از آنها هم نقش های مدیریتی نداشتند. دانشگاه گالودت بخش دیگری از مدیریت ناشنوایان و افتخار به آنها را به من نشان داد. در این دانشگاه بسیاری از افراد ناشنوا هستند که دست کمی از افراد شنوا ندارند. آنها از باهوش ترین افرادی هستند که من ملاقات کرده ام.این مسئله کل دیدگاه مرا نسبت به جامعه ی ناشنوایان تغییر داد.

جامعه ی ناشنوایان، همبستگی و فرهنگ خود را با گرامیداشت هفته ی آگاهی بخشی به ناشنوایان و حمایت از مراسم مدرسه ی ناشنوایان و برگزاری جشنواره هایی به افتخار موفقیتهای افراد ناشنوا حفظ می­کند.بسیاری از جوانان رنگین پوست از این امتیاز برخوردار هستند که افراد متخصص ناشنوا را در اوایل زندگی خود در مدرسه یا رویدادهای فرهنگی ملاقات کنند. این امر به آنها کمک می­کند تا توان خود را درک کنند و به آنچه هستند، افتخار کنند.متخصصان ناشنوا داستانهای زندگی خود و اینکه چطور بر موانع غلبه کردند و جوانان چه درسهایی از این تجربه می­گیرند، را با دیگران سهیم می­شوند.

هویت، فرایندی چند جانبه
هویت در جامعه ی ناشنوایان آمریکا، نظیر بسیاری از رویدادهای فرهنگی، تحت تاثیر نژاد و قومیت فرد قرار دارد.برای مثال، تاب آوری جوانان ناشنوای سیاه پوست، جوانان ناشنوای سرخپوست و جوامع ناشنوای لاتین با تاب آوری و چالشهای افراد ناشنوای قفقازی متفاوت است، برای آنکه آنها تبعیض فوق العاده ای بر اساس نژاد و قومیت تجربه می­کنند.

سابقه ی آموزشی در هویت جوانان ناشنوا عامل مهمی است.برای مثال، مسائل هویتی در میان جوانانی که به مدارس عمومی می روند، با کسانی که به مدارس مخصوص ناشنوایان می­روند، متفاوت است. جوانانی که به مدارس شبانه روزی ناشنوایان می روند، به فرهنگ ناشنوایان ارزش داده و روی اهمیت مدارس ناشنوایان تاکید می­کنند، بنابراین مهم است که جوانان ناشنوا فرصتهایی داشته باشند تا بتوانند تجربیات خود را با بررسی فرهنگهای ناشنوا پردازش کرده و بتوانند هویتهای خود را بهتر درک کنند.

افراد ناشنوای رنگین پوست، در گزارش نحوه ی سازگاری خود با حاشیه نشینی ،نقاط قوت فرهنگی خود را نشان دادند.برای مثال، پاریس در این مورد تحقیق کرد که زنان ناشنوای سرخپوست آمریکایی چگونه با شناسایی منابع ارزشمند فرهنگی سازگار شدند.همانگونه که در گزارشهای سه زن با نامهای بولا،جولی و کورتلیا دیده شد.
بولا مفاهیمی مثل خورشید و دعا را به عنوان پایه های توانمندی و قدرتی که سرخپوستان بومی آمریکایی به آن محتاج بودند، دید. زنان سرخپوست ناشنوا هر روز صبح به قدرت و دعا نیاز داشتند. خورشید هر روزه به آنها قدرت و توان می­دهد.
جولی می­گوید با کمک رویابین، خوابهای خوب در نور خورشید رنگ می­بازند و رویاهای خوب ماندگار می­شوند.جولی مثبت اندیشی و حمایت معنوی خود را نشان داد.کورتلیا با استفاده از ارتباطاتی که با دخترش داشت، توان روحی و قدرت معنوی خود را نشان داد.او می­گوید پیوند ورابطه ی ما قوی است و نشان دهنده الگویی بین همه زنان سرخپوست است.

تجانس فرهنگی، گوناگونی و تنوع و وحدت
فرهنگ ناشنوایان به جامعه ی افرا ناشنوا اشاره داشته و شامل پذیرش افراد ناشنوا و درک نیازهای افراد ناشنوا و جامعه ی آنهاست.گرچه همه افراد ناشنوا وضعیت یکسانی ندارند و یا ضرورتا ارزشهای مشابهی را با هم سهیم نیستند.همانگونه که کینگ جردن رئیس دانشگاه گالودت می گوید، فرهنگ افراد ناشنوا دارای این تنوع است:
در دنیای ناشنوایان مسیرهای بسیار زیادی وجود دارد، مسیرها، موفقیتها، شکستها و راه های متفاوتی که مردم با دستگاه های ایمپلنت کمک شنوایی کنار می­آیند.ما در این دانشگاه؛ مرکز ایمپلنت کمک شنوایی برای مدرسه ی ابتدایی داریم.
دستورالعمل را در زبان اشاره در کلام شنوایی داریم.این زبان خیلی خیلی موفق بوده است. باور دارم که این الگویی است که باید در مورد کودکانی که ایمپلنت شنوایی دارند، به کار ببریم، اما دانش آموزان دبیرستانی و دانشجویان دانشگاهی هم داریم که همه ی آنها از ایمپلنت شنوایی استفاده می­کنند. دویست سالی است که مردم در باره ی افراد ناشنوا،اطلاعات غلطی دارند. از آنجایی که اکثریت جوانان ناشنوا والدین شنوا دارند، به طور کلی انتقال فرهنگ ناشنوایان از طریق خانواده انجام نمی­گیرد، اما از طریق افراد ناشنوای دیگر در جامعه انجام می­شود. تاکید روی اهمیت فرصتهای سازماین برای تعامل و مشارکت فرهنگی افراد ناشنواست.



تاب آوری جوانان و فرهنگ
نوشته لیندا.سی. ترون.مایکل اونگار.
برگردان محمدرضا مقدسی.عفت حیدری.نشر شبگیر.۱۴۰۱

منابع تاب آوری

در پروژه جهانی تاب آوری ” من دارم. من هستم. من می توانم” به عنوان منابع اصلی تاب آوری اعلام شده اند

 نجمه عبادتی مشاور خانواده در یادداشتی اختصاصی برای میگنا نوشت : معنا و مفهوم تاب آوری آمیخته ای از چند ویژگی و توانایی است. درنگاه اول کسب این ویژگیها و تواناییها شاید ساده به نظر بیایند، اما در واقعیت آموختن  این مهارتها گاهی برای افرادی با سنین بالا هم دشوار است .
این موضوع بیانگر اهمیت نوع تربیت در سنین کودکی و نوجوانی است .بنابراین برای تاب آور شدن بهتر است در سبک تربیتی، برنامه و الگو داشت.متاسفانه امروزه تاب آوری کودکان  انچنان که بایست مورد توجه قرار نگرفته است  برخی از کودکان با کوچکترین تنش و رفتاری خلاف میلشان واکنشی غیرعادی و بزرگ نشان میدهند. والدین و مربیان نقش مهم و کلیدی برای تربیت تاب آورانه کودکان دارند.

 آنچه که همواره در فرایند رشد کودک مهم و ضروریست دریافت عشق بدون قید و شرط از طرف والدین و مراقبان است. اما این به تنهایی برای پرورش کودکان  کافی نیست بلکه آنها بایستی فرصت یابند تا  عشق و حمایت از دیگران را تجربه کرده و بیاموزند .
کودک باید احساس کند والدین و دیگر اعضای خانواده ، معلمان و دوستانش او را دوست دارند، میپذیرند، به او احترام میگذارند و در مواقع لزوم حمایتگر هستند.
در پروژه ی جهانی تاب آوری صرف نظر از عوامل مهمی چون خلق و خو، ذات وساختار ژنتیک بعنوان  ۳ منبع مهم در افزایش تاب آوری مطرح شده است.اگر والدین و مربیان بتوانند در سبک تربیتی خود برای کودکان منابع را غنی تر کنند ؛ نهایتا کودکان با تاب آوری و توانایی بیشتری با سختی ها مواجه میشوند.

بعد از تحقیقات گسترده و طولانی در پروژه جهانی تاب آوری اعلام شد  ” من دارم. من هستم. من می توانم”  به عنوان ۳ منبع اصلی و مهم در تاب آوری معرفی شدند.

 اولین منبع برای  تاب آوری کودکان من دارم است :  گنجینه عشق و محبت کودکان دارایی آنها محسوب میشود. اگر آنها بدانند به هنگام خطر یا زمانهایی که لازمست چیزی یاد بگیرند؛ همراهانی کنار خود دارند و بدون قید و شرط دوست داشته میشوند ،روابطشان در جمع خانواده،معلمان ودوستان مبتنی بر پذیرش و اعتماداست؛احساس امنیت خاطر بیشتری می کنند. 
همچنین والدین و مربیان می بایست قوانین و اصول روشن و واضحی را برای کودکان به عنوان ساختار وضع کنند وانتظار رعایت همان اصول را از کودکان داشته باشند.محدودیتها و عواقب رفتار باید به وضوح بیان و درک شوند تا، زمانی که قانون توسط کودک شکسته میشود او تشخیص دهد که اشتباه کرده و حال باید منتظرپیامدها یا بخشش باشد و درصورت تبعیت مورد تحسین قرار گیرد. 
روابط مبتنی بر اعتماد و ساختار و قوانین درخانه ، الگوها  از دیگر دارایی های کودکان محسوب میشود.
اعضای خانواده،بزرگسالان،همشاگردی ها باید به شیوه ای عمل کنند که نشان دهند رفتار کودک در خانواده و نسبت به دیگران قابل پذیرش است.
بزرگسالان الگوی اخلاقی کودک محسوب می شوندو ممکن است کودک را با شعائر مذهبی نیز آشنا کنند.
 از دیگر وظایف مهم در این نوعِ تربیت تشویق فعالیت های مستقل کودک است. زمانی که او بدون کمک دیگران فعالیتی درست را مستقل انجام میدهد بایستی  بصورت کلامی یا عملی از طرف بزرگترها تشویقی متناسب با عملش دریافت کند.
همچنین او باید بتواند بصورت مستقیم یا از طریق خانواده به خدمات پایداری نظیر دکتر،مدرسه،معلم،پلیس،خدمات اجتماعی دسترسی داشته باشد. 
دومین منبع مهم تاب اوری( من هستم) می باشد:من هستم به نوعی پرداختن به نقاط قوت درونی و شخصی کودک است که شامل احساسات ، رویه ها و عقاید درونی او می شود.
کودک تاب آور میگوید:من دوست داشتنی و خوش اخلاق هستم .او میداند که دیگران دوستش دارند پس سعی بر انجام کارهای جالب برای عزیزتر شدن دارد. می تواند توازن خوبی بین برونگرایی و سکوت در واکنش به رفتار دیگران داشته باشد. دیگران را دوست دارد،ناراحتی هایشان را حس میکند و به آنها دلداری می دهد.
کودک تاب آور خود را شخص مهمی میداند و به آن افتخار می کند.
اجازه نمیدهد تا کسی تحقیرش کندو هنگام بروز مشکل با عزت نفس و اعتماد به نفس آن را حل می کند.
کارهایش را مستقل انجام می دهد و مسئولیت اعمال و رفتارش را می پذیرد او می داند که می تواند گاهی روی کمک دیگران حساب کند.قدرت تمیز درست و نادرست را دارد و باور دارد که همیشه حق پیروز است. ممکن است آن را باور به خدا و معنویت بیان کند.
  سومین منبع مهم تاب آوری ” من می توانم”  میباشد : تمرکز بر توانایی ها و مهارت ها دارد که بر عوامل تاب آوری اجتماعی و شخصی موثر است. یادگیری این مهارتها به واسطه ی تعامل با دیگران ایجاد می شود.
 برقراری ارتباط و ابراز افکار و احساسات عامل مهمی در بالارفتن تاب آوری بشمار می آید.سنجیدن ماهیت و میزان یک مشکل ،به وقت لزوم کمک گرفتن از دیگران و پیدا کردن راهکار خلاق و جدید برای حل مسئله از دیگر ابزار توانمند یک کودک تاب آور محسوب می شود. 
او احساساتش را تشخیص می دهدروی آنها اسم می گذارد و بصورتی که باعث جریحه دار شدن احساسات دیگران نشود بیان آنرا میکند. توانایی مدیریت انگیزه های منفی( تخریب وسایل،کتک زدن…)  از مهارتهای مهم اوست و با شناختی که از خلق و خوی خود و دیگران به دست می آورد در موقعیت های مختلف رفتار شایسته ای را بروز می دهد.
 کودکان به مرور و به شیوه های مختلف رشد میکنند. آنها برای آموحتن برخی اطلاعات ممکن است خیلی کوچک باشند یا حتی بچه های بزرگتر هم با توجه به سن تقویمی خود ار بعضی از مسائل سر درنیاورند .در نهایت عکس العملهایی که دربرابر مواجه شدن با مشکلات از خود بروز می دهند سنگ محک خوبی است تا نشان دهد والدین و مراقبان چه اندازه تاب آوری در کودک را بهبود بخشیده اند.


برگرفته از کتاب تاب آوری ، منابع و گفتمان
راهنمایی برای تقویت تاب‌آوری در کودکان، تقویت روحیه انسانی
ترجمه محمدرضا مقدسی
انتشارات ورجاوند

تاب آوری و نهاد علم

محمدرضا مقدسی در یادداشتی برای میگنا نوشت همه ما همواره خواستار فاصله گرفتن و دوری جستن از چالشهای زندگی هستیم .برخی افراد قادر به انجام اینکار هستند ،اما برخی دیگر به ویژه کودکان دست وپنجه نرم کردن با مشکلات برایشان سخت است سوال بنیادی این است چه چیزی باعث این تفاوت عملکرد هاست ؟

این موضوع سالهاست مورد توجه پژوهشگران حوزه تاب آوری بوده است و این توجهات ومطالعات دستاوردهایی نیز بهمراه داشته است در اینجا به ابزارهای پنجگانه ای در تاب آوری کودکان مورد اشاره خواهیم کرد که به یقین این ابزارهای پنجگانه تاب آوری برای تاب آوری کودکان مبتنی بر علم و یافته های دانشگاهی است

۱-روابط :
 تاب آوری ریشه در ارتباطات دارد روابطی مبتنی بر همدلی ؛ حمایت ، توجه ومهربانی میتواند موجبات توسعه تاب آوری کودکان باشد  وجود یک فرد مهربان ، دلسوز و حامی در زندگی کودکان بسیاری از مشکلات کودکان و نوجوانن را حل میکند  این بمعنای داشتن روابط متعدد و پرشمار اجتماعی و داشتن دوستان زیاد نیست و حجم بالایی از ارتباطات را مد نظر ندارد.
بلکه حضور و همراهی کسی است که بتوان در هنگام  پیش آمدن مساله یا مشکلی از حمایت و مشورت و او برخوردار بود این چنین رابطه ای در تاب آوری کودکان بسیار دارای اهمیت است
۲-  قدرت مدیریت ، کنترل و نفوذ
اینکه کودکان احساس کنند همه صحنه زندگی شان از کنترل و مدیریت ایشان خارج است و بر هیچ بخشی از زندگی خود توانایی اعمال سلیقه و مدیریت ندارند احساس ناخوشایندی است این موضوع حتی برای بزرگسالان هم میتواند آزار دهنده باشد احساس کاهش نفوذ و کنترل  حتی میتواند موجب اضطراب باشد.

 تسهیلگران تاب آوری و مربیان کودک میدانند تقویت احساس خودکار آمدی در رشد و تحول مثبت کودکان تا چه اندازه میتواند در توانایی و تاب آوری موثر باشد کودکان در روند توسعه تاب آوری یاد میگیرند برای تغییر بخشهای قابل تغییر زندگی قیام کرده و اقدام کنند و در قسمتهای غیر قابل تغییر زندگی با آرامش و خونسردی از سازگاری و پذیرش بهره مند باشند و آرامش خود را فدای غیر قابل تغییر بودن  دنیا نکند.

۳-فعالیت های مثبت ومعنامند
تحقیقات متعددی نشان داده است که بازی ،همراه با تحریک کل مغز،در حفظ وتوسعه مهارتهای اجتماعی وعاطفی مورد نیاز برای  توانایی و تاب آوری کودکان موثر است کودکانی که در یک سرگرمی و تلاش خلاقانه غوطه ورمی شوند یاد می گیرند که اگر شکست بخورند پیشرفت می کنند و شکست میتواند فرصت تجربه و رشد هم باشد این کودکان مهارتهای خود را تقویت میکنند و در زمان سختی و چالش با تامل و بررسی رفتارمیکنند چیزی  که موجب شکوفایی وتاب آوری بهینه آنها خواهد بود

۴- خوش بینی خالی از توهم  (مبتنی بر واقعیت )
تحقیقات نشان میدهد که وقتی افرادی توانا و منعطف با ناملایمات مواجه میشوند ، حتی در تنش وچالش هم فرصت رویش را پیدا میکنند واین همان، کارسازی تاب آوری در زندگی و زیست مثبت است
اینکه بتوانیم حقایق و چالش ها را ببینیم اما آگاهانه به دنبال چیزهای خوب باشیم خوش بینی است و با تاب آوری رابطه مستقیم دارد  
۵- کمک به دیگران وشرکت در فعالیت های داوطلبانه :
کمک به دیگران بهترین راه کمک به خود ماست کمک به دیگران تجربه ای مثبت واحساسی خوشایند و مسیری برای توسعه روابط و افزایش سرمایه اجتماعی است کمک به دیگران مقام و منزلت انسانی است شایسته است والدین و مربیان فرصت هایی از این دست را برای کودکان تدارک ببینند تحول از من به ما یگانه راه شناخته شده رشد وتکامل انسان است
تغییر از من به ما تجلی رشد وسلامت است
تاب آوری موضوع شگفت انگیزی است تاب آوری در تمامی ادوار در سنن عقلی مورد مطالعه قرار گرفته و جای خرسندی دارد که این موضوعی واحد نیست بلکه گنجینه ایست پویا و سیال که تحقیق و تامل در آن ما را به دانشی ناب و شناختی عمیق از انسان و توانایی هایش میرساند جعبه ابزارتاب آوری مبتنی بر یافته های غلمی ودانشگاهی در حال تبدیل شدن به گنجینه ای با ارزش برای پرورش و سلامت کودکان است
 

آسیب پذیری ضعف نیست / نجمه عبادتی

اگر فردی دربرابررویدادهای ناگوار همیشه مقاوم بود ،دلیل بر این نیست که در برابر مصائب پیش رو نیز حتما تاب آور خواهد بود اگر بدانیم تاب آوری در مسئله ای قابل انتقال و تعمیم به سایر رویدادها و مسائل دیگر زندگی نیست

نجمه عبادتی مشاوره خانواده در یادداشتی اختصاصی برای میگنا نوشت از آغاز خلقت تا به امروز ،از گذشته دور تا آینده ی مجهول ، روزگار مملو از خوشی و ناخوشی ،سخت و آسان،غم و شادی بوده، هست و خواهد بود.
اینکه نیاکان ما در روزگاران دور،چگونه و با چه کیفیتی دربرابرحوادث طبیعی یا غم و مصیبت ُ بلا زیسته اند، در برابر جنگ ُ قحطی و سیل و زلزله بردبار بوده اند یا، بی تاب جامه دریده اند برما پوشیده است، گمان میرود آنانکه در مواجهه با ناملایمات، قدرت تاب آوری بالاتری داشته اند از کیفیت زندگی بهتر نیز برخوردار بوده اند.امروزه روانشناسان ومشاوران بر آن شدند تا با کوچینگ تاب آوری و ایجاد توانمندی در برای ارتقای سطح کیفیِ زندگی مراجعین، گامی موثر بردارند.
دراین مقاله ابتدا به تعریفی از تاب آوری میپردازیم و سپس با مفروضات آن آشنا میشوید.
مایکل نینان،روانشناس ،محقق و مولف انگلیسی میگوید:تاب آوری یعنی بکارگیریِ همه ی منابع روانی و معنوی و اجتماعی برای کنار آمدن سازگارانه با سختیها، هرقدر هم که طول بکشد و سر برآوردن از آنها به عنوان فردی قوی تر،داناتر و توانمندتر.
با توجه به تعریف بالا میتوان برداشت کرد که مدیریت افکار و رفتار در شرایط سختی یا بحرانی که تعادل زندگی را برهم خورده است،از مهمترین مفاهیم تاب آوری است.شرایط دشوار میتواند از چندساعت تا چندسال متغیر باشد.
 الگوی مشخصی برای زمان بهبودی افراد پس از یک رویداد ناگوار وجود ندارد .اما بیشتر افراد تمایل دارند که پس از اتمام  شرایط بحرانی سریعتر از حال روانی نامساعد خود رهایی یابند و به هر قیمتی به حالات روحی قبل از بحران خود برگردند، دراینصورت احتمال بروز اختلال هیجانی بیشتر میشود.
 تاب آوری به منزله ی ظرفیت نامحدود برای جذب و تحمل هر نوع سختی و مشکل نیست، بلکه نوعی سازگاری و انعطاف پذیری در برابر فشار روانی وسختی ها چه با عوامل بیرونی  (جنگ ،زلزله و ناامنی ..) و چه عوامل درونی ( بیکاری ،طلاق ، سو استفاده ی جنسی..)است.
میزان تاب اوری بستگی به نوع نگرش و نحوه ی پردازش ما در برابر رویدادها دارد و جالب است بدانید این مفهوم ویژگی ایستا و ثابتی ندارد. پس نمیتوان انتظار داشت اگر در سختی های گذشته قوی بوده اید ،الزاما اکنون نیز فردی مقاوم و تاب آور در برابر  ناخشنودیها هستید.
توانایی های فردی،میزان حمایت اطرافیان، سلامت جسمانی و روانی ، شدت و طول مدتِ موقعیت ناخوشایندی که با آن مواجه هستید بر میزان تاب آوری و زمان بهبودی تاثیر بسزایی دارد.
 همچنین بسته به اینکه شما چه وزنی به یک رویداد میدهید ، از نظر شما یک اتفاق چقدر بزرگ یاکوچک است، برچسب افراطی ِ سخت و مشقت آور استفاده میکنید یا به سادگی از کنار ماجرا میگذرید میتواند در تاب آوری موثر باشد. هرچه نگاه شما به رویداد موشکافانه تر و ذهنیت شما سختگیرتر  باشد میزان تاب آوری شما ضعیف تر خواهد شد.
معمولا درشرایط سخت احساس آسیب پذیر بودن و سر درگمی باهم به سراغمان میایند ، بهتر است در این مواقع با کمک دیگران راه حلی سازنده و مفید برای رهایی از موقعیت ناخوشایند پیدا کنید.
تاب آوری از طریق یافتن شجاعت ،تحمل کردن ناراحتی و پایداری به وجود می آید که هیگینز ان را “تقلای موثر”می نامد.
یکی از باورهای نادرست درباره ی تاب آوری این است که انسانها در برابر مشکلات مداوم و یا پی در پی آنچنان قوی میشوند که تحت هیچ شرایطی از پا نمی افتند؛ اما به واقع بشر هرقدر هم که قوی و پرطاقت باشد بازهم در برابر سختی های پیش رو آسیب پذیر و غیرقابل پیش بینی است و این آسیب پذیر بودن نشانه ی ضعیف بودن نیست.
 اگر فردی دربرابررویدادهای ناگوار همیشه مقاوم بود ،دلیل بر این نیست که در برابر مصائب پیش رو نیز حتما تاب آور خواهد بود اگر بدانیم تاب آوری در مسئله ای قابل انتقال و تعمیم به سایر رویدادها و مسائل دیگر زندگی نیست؛ بدنبال پیدا کردن راه حلی برای تاب اوری در پیشامدهای آینده میگردیم.
نکته ی قابل توجه اینست که برای تاب آور شدن بایستی به نگرش و ذهنیت جدید برسیم. ورود افکار منفی به ذهن ما اجتناب ناپذیر است اما کنترل خود و قبول کردن احساسات و رفتارهای ما که ناشی از نوع پردازش افکارمان است،نقش کلیدی و مهمی در میزان تاب آوری دارد.
بعضی مراجعان به اشتباه گمان میکنند تاب آوری یعنی درهرحال مثبت اندیش بودن و با یک خوش بینی غیر منطقی و افراطی با مسائل و چالشها روبرو شدن، در حالی که گاهی گزندها  حاصل یک امید ِ واهی و خوش بینی پوشالی هستند.
با کوچینگ تاب آوری کمک میکنیم تا فرد با ذهنیت جدید توانمندتر از قبل مصمم برای خروج از سردرگمی ها، تعارضات و چالشها ،بتواند در سخت ترین شرایط راهی برای آینده ی روشن بیابد یا بسازد.
روانشناسان و مشاوران در کوچینگ تاب آوری نه به دنبال القای شادی ِاجباری،نه تزریق اُمید واهی، و نه تحمیلِ تحمل کردن درد و رنج در سکوت به مراجع نیستند؛بلکه آنان میکوشند تا مراجع به دنبال مدیریت هیجان های منفی( که گاها نادیده گرفته میشود ) برآید و در نهایت با انعطاف پذیری فکری اقدام به عمل سازگارانه کند.

برگرفته شده از کتاب:
تاب اوری به منزله ی چارچوبی برای کوچینگ
انتشارات رشد

تاب آوری جوانان و فرهنگ

این کتاب توسط لینداسی، ترون ، لیندا لینبرگ و مایکل آنگار نوشته و ودر سال ۲۱۰۵ منتشر شده و  توسط عفت حیدری و محمدرضا مقدسی ترجمه و توسط انتشارات شبگیر در شمارگان ۵۰۰ نسخه و به قیمت پشت جلد ۱۶۰۰۰۰ تومان روانه بازار کتاب شده است .
  این کتاب در ۴۱۵ صفحه مشتمل بر ۱۷ فصل است  و مطالب متنوعی برای علاقه مندان به تاب آوری جوانان و بررسی مولفه های فرهنگی ارایه کرده است  لیندا ترون  (روان­‌‌شناس آموزشی): استاد دانشگاه علوم انسانی دانشگاه نورث­‌‌وست آفریقای جنوبی است. پژوهش­‌‌های وی به این مسألهمسئله می­‌‌پردازد که چرا و چه­گونه برخی از جوانان با فقر و یتیمی و یا مشکلات یادگیری سازگار می­‌‌شوند و چه­طور محیط‌­‌‌های فرهنگی و اجتماعی باعث شکل­‌‌گیری فراآیندهای تاب­‌‌آوری می­‌‌شوند.:

 لیندا ترون از  نام آوران عرضه جهانی تاب آوری است او درسال ۲۰۱۳ برنده­‌‌ جایزه­‌‌ی پژوهشی انجمن آموزش آافریقای جنوبی به­‌‌خاطر هم­کاری­‌‌های گسترده­‌‌اش در درک و بهبود و فراآیندهایی تاب‌­آوری که از سازگاری مثبت با جوانان آفریقای جنوبی حمایت می­‌‌کند، شده است.

 نویسنده دیگر کتاب تاب آوری جوانان و فرهنگ لیندا لیبنبرگ دی.فیل  :مدیرعامل مرکز پژوهشی تاب­‌‌آوری و استادیار دانشکده­‌‌ی مطالعات تحصیلیِ دانشگاه دال­‌‌هاوزی در کشور کاناداست .کار او روی روش­‌‌ها و متدهای استنباط و متدهای ترکیبی طراحی در درک زندگی کودکان و جوانانی است که در محیط­‌‌های پرچالش،با تمرکزبرروی فراآیندهای تاب­‌‌آوری، تمرکز دارد درواقع ایشان یکی از متخصصی تحیقیق و توسعه تاب آوری است کار او شامل طراحی ابزارهای سنجشی است که درمورد جوانان و کودکان مورداستفاده قرار می­‌‌گیرد.

مایکل اونگار، درمانگر خانواده و استاد مددکاری اجتماعی در دانشگاه دال­‌‌هاوزی کشور کاناداست است. وی مؤسس و مدیر مرکز پژوهش تاب­‌‌آوری است که پژوهش­‌‌هایی را با بودجه­‌‌ای بیش­‌‌از پنج­‌‌میلیون­‌‌دلار در ده­‌‌ها کشور هماهنگ می­‌‌کند. وی بیش از ۱۰۰ صد مقاله­‌‌ی به­‌‌دقت بازبینی و داوری­‌‌شده و کتاب درمورد تاب­‌‌آوری و کاربرد آن در فراآیند کلینیکی چاپ کرده است و نویسنده­‌‌ یازده کتاب، ازجمله اکولوژی اجتماعی تاب­‌‌آوری:،جزوه­‌‌ای برای تئوری وعمل است. او در سال ۲۰۱۲، جایزه‌­‌‌ی مخصوص انجمن مددکاران اجتماعی کانادا را دریافت کرد

 در قسمتهای هفده گانه این کتاب حدود ۳۰ نفر دیگر از متخصصین حوزه تاب آوری از جمله خانم پروفسور آن ماستن از دانشگاههای مختلف دنیا همکاری داشته اند بخش اول: تعاملات پیچیده به تاب‌­‌‌آوری و فرهنگ ۱. مسیرهایی برای تاب‌­‌‌آوری در محیط (مارگریت او دوگرتی و آن مستن) ۲. درک حوزه‌­‌‌های فرهنگی و رابطه­‌‌ی آن­‌‌ها به فرآیندفرایندهای تاب­‌‌آوری(لیندا سی­‌‌ترون و لیندا لیبنبرگ) ۳. تاب‌­‌‌آوری و فرهنگ: تنوع فرآیندفرایندهای حمایتی و سازگاری مثبت(مایکل اونگار) قسمت دوم: بررسی­‌‌های موردی تشریحی: تاب­‌‌آوری جوانان و فرهنگ ۴. مسیرهای فرهنگی به تاب­‌‌آوری: فرصت­‌‌ها و موانعی که دانش­‌‌جویان سیاه­‌‌پوست آفریقای جنوبی به­‌‌یاد می­‌‌آورند(لیندا سی­‌‌ترون و ناریدی پاشا) ۵. ـ تاب­‌‌آوری در میان جوانان زیمباوه و یتیمان(الیاس مپفو، نانسی رود، مگان ماکاـ موتپفا،جیمز جنئوری و جان مپفومو) ۶. ـ تعامل بین فرهنگ و تاب­‌‌آوری و خطرات و پیامدهای آن: بررسی نیوزیلند(جکی ساندرز و رابین مونفورد) ۷. ـ مسیرهای فرهنگی به­‌‌سمت تاب­‌‌آوری: حمایت اجتماعی غیررسمی ازجوانان درمعرض خطر در چین(گیوکسیو تیان و ایکسلینگ وانگ) ۸. تاب­‌‌آوری بخشی از فرهنگ من است: درک زبان و سرزمین در فرآیندفرایندهای تاب­‌‌آوری جوانان بومی(لیندا لینبرگ، جانیس ایکادا و مایکل وود) ۹. ـ انگ اجتماعی؛ کلیشه و هویت­‌‌های تاب­‌‌آوری و فرآیندفرایندهای آن درمیان نوجوانان آمریکایی سیاه­‌‌پوست ۱۰. نامرئی­‌‌شدن در میان فرهنگ سفیدپوستان آمریکای جنوبی و فرآیندفرایندهای تاب­‌‌آوری (پاتریک راسل، لیندا لیبنبرگ و مایکل اونگار) ۱۱. ـ تاب­‌‌آوری و فرهنگ جوانان کر و لال در جوامع مختلف آمریکایی(الیزابت ای. مور و دونا. ام مرتنز) ۱۲. موانع فرآیندفرایندهای تاب­‌‌آوری: درک تجربیات و چالش­‌‌های پیوستن کودک­‌‌سربازهای قدیمی به جامعه­‌‌ی کانادایی(شلی ویتمن و لیندا لیبنبرگ) ۱۳. ـ تأثیرات خشونت محیط­‌‌های چندفرهنگی بر واکنش­‌‌های تاب­‌‌آوری در میان نوجوانان و جوانان شهر ایتاگویی ـ کلمبیا(وندی کلیور، روبرتو میجیا و یولاندا تورس) قسمت سوم: تاب­‌‌آوری پژوهشی در میان فرهنگ­‌‌ها ۱۴. ارزش حفظ نگرش و دیدی باز برای موارد متدولوژی در پژوهش­‌‌های تاب­‌‌آوری و فرهنگ (جیا هی و فونس جی آر . ون دی ویجور) ۱۵. ـ پژوهش­‌‌های خلاقانه­‌‌ی کیفی در فرهنگ و تاب­‌‌آوری(لیندا لیبنبرگ و لیندا سی­‌‌ترون) ۱۶. ـ اصول اخلاقی در پژوهش­‌‌های تاب­‌‌آوری: احترام، ارتباط متقابل،مسؤولیتمسئولیت­‌‌پذیری (لوری لالی دی مک کوبین و جنیفر مونیز) قسمت چهارم: نتیجه‌­‌‌گیری ۱۷. ـ فرهنگ و تاب­‌‌آوری: گام­‌‌های بعدی برای نظریه و عمل (کاترین پانتر ـ بریک)

کوچینگ تاب آوری

مهارت و توانایی کوچ در این است که به مراجع کمک کند توانایی بسط دادن دانش و تغییر باورها را در خود ایجاد کند.

گوش کردن به روایتی که فرد برای شما تعریف می کند نقشی کلیدی در یافتن دلیل اصلی از دست رفتن تاب آوری او دارد. حالا ممکن است از خود بپرسید به فرض اینکه من متوجه دلیل آن شدم، چطور باید به او کمک کنم تاب آوری خود را از نو به دست آورد؟ جواب این سوال این است
که باید از طریق کوچینگ وارد عمل شوید. روش های بسیار زیادی در کوچینگ برای حل و فصل کردن مسائل مربوط به تاب آوری وجود دارد.

در این جا به شما نشان خواهد داده شد که چطور از طریق بررسی دقیق روایت فرد این کار را انجام دهید. راه های زیادی وجود دارند که از طریق آنها می توانید مطالبی را که افراد در روایت هایشان مطرح می کنند مورد ارزیابی و بررسی قرار دهید. شما بعنوان کوچ (مربی) باید بتوانید از بین راه های موجود یکی را انتخاب کنید، زیرا با فرآیندی که منجر به تغییر روایت می شود و همچنین چالش هایی که در سر راه این تغییر برای افراد قرار دارند آشنا شده اید.

مراجعان و یا عزیزمان داستان هایی دارند که محکم به آنها چسبیده اند. در حقیقت این داستان ها، داستان خودشان در زندگی و جهان است. ولی تفاوتی که بین بچه ها و بزرگسالان وجود دارد این است که بچه ها تاریخ مصرف داستان ها را می فهمند و تشخیص می دهند که دیگر باید این داستان را رها کرد و وارد مرحله ی بعدی و داستان جدیدی شد.

بر خلاف بچه ها، بزرگسالان معمولاً اتفاقات و داستان های گذشته را رها نمی کنند و داستان هایی را که مانع پیشرفت و حرکت شان در زندگی می شوند در ذهن نگه می دارند. در اینجاست که کوچ با شنیدن این داستان ها باید متوجه موانعی که آنها بر سر راه پیشرفت مراجع قرار داده اند بشود و به مراجع کمک کند داستان جدیدی برای خود بسازد.

کاری که باید در کوچینگ(مربی گری) انجام داد این است که به فرد کمک کنیم روایت جدیدی بسازد که از طریق آن بتواند تاب آوری خود را دوباره به دست آورد و در ضمن باید به او یادآوری کنیم که تغییر دادن روایت کار آسانی نیست.

اگر واقعاً قصد داریم به مراجعان مان کمک کنیم تا بتوانند روایت خود را تغییر دهند، باید بپذیریم که آنها به شدت به روایتی که برای ساخته اند وابسته هستند و تغییر دادن آن برایشان کار ساده ای نیست. نباید سختی تغییر کردن را دست کم گرفت. اغلب وقتی با ایده ای هم آمیخته می شویم، تقریباً غیر ممکن است بتوانیم در ورای آن ایده را ببینیم، و در نتیجه بسیار سخت است که باور کنیم به غیر از ایده ای که در ذهنمان است ممکن است ایده و نظر دیگری هم وجود داشته باشد.


گسستن و جدا شدن یعنی به مراجع کمک کنیم از افکاری که با آنها هم آمیخته شده فاصله بگیرد و در نتیجه میزان تاثیرگذاری آنها را تعدیل کند.

ولی این باور هم درست نیست که هر چه سن انسان بالاتر می رود دیگر تغییر کردن غیرممکن می شود قابلیت مدیریت کردن پیچیدگی های ذهنی به هیچ عنوان در بزرگسالی از بین نمی رود.

در واقع حقیقت این است که هر چه بزرگتر می شویم قابلیت مدیریت کردن پیچیدگی در ما بیشتر می شود. اگر بخواهیم به صورت نموداری توضیح دهیم، این قابلیت بیشتر شبیه یک موج سینوسی است تا یک خط صاف. به این معنی که در طول زندگی، بعضی اوقات در حال ایجاد تغییر هستیم و بعضی اوقات در یک وضعیت پایدار و ثابت به سر می بریم. بعضی اوقات افراد به باورها و دانش کنونی خود تکیه می کنند و در بعضی مواقع دانش خود را بسط می دهند و باورهای جدیدی در خود ایجاد می کنند. حالا مهارت و توانایی کوچ در این است که به مراجع کمک کند توانایی بسط دادن دانش و تغییر باورها را در خود ایجاد کند. برای انجام این کار، کوچ باید به مراجع کمک کند تا بتواند حس امنیت و اطمینان برای ایجاد تغییر را در خود ایجاد کند، و سپس به او کمک کند که این حس امنیت را در خود قویتر کند تا بتواند به خوبی با پیچیدگی ها مواجه شود. در واقع توانایی تحمل پیچیدگی است که منجر به تغییر روایت می شود و تاب آوری مفهوم الزامی این فرآیند است.



مطالعه بیشتر :
تاب آوری چیست ؟
پرسشنامه تاب آوری
تاب آوری فرهنگی چیست؟
تاب آوری سازمانی چیست ؟
تاب آوری اجتماعی چیست ؟
توسعه تاب آوری در مدارس
فرسودگی شغلی و تاب آوری
تاب آوری و روانشناسی مثبت
شش زمینه مرتبط با تاب آوری کودکان
ایجاد تاب آوری در کودکان، خانواده و مدارس
ظرفیت محیط‌های آموزشی در توسعه و ایجاد تاب آوری

مطالب تاب آوری بخش دوم

مطالب تاب آوری

بمنظور دسترسی بهتر علاقه مندان به مطالب و ترجمه های منتشر شده با موضوع تاب آوری در سایت میگنا  بخش دوم  از این مجموعه هم منتشر میگردد دانش پژوهان و دانشجویان علاقه مند به مطالب و پژوهش های  تاب آوری میتوانند با کلیک برروی متن مطالب را ملاحظه فرمایند .


تاب آوری تحول آفرین / زهرا نیازاده
تاب آوری و ارج نهادن بر طرح کلان زندگی

راههایی بر ای افزایش تاب آوری در روزهای سخت / سارا حق بین
اگر قرار است بحران داشته باشم بهتر است بحران خوبی باشد/ عفت حیدری

راه های افزایش تاب‌آوری در کودکان حین و بعد از طلاق/ سارا حق بین
موسیقی ، تاب آوری و نیک زیستی / محمدرضا مقدسی

تاب آوری و فرسودگی شغلی پرستاران ، پیراپزشکان و پزشکان / عفت حیدری
قدردانی و افزایش تاب آوری / سارا حق بین

تاب آوری خانواده / مهسا عبدالهی
افزایش تاب آوری خانواده / سارا حق بین

اگر قرار است بحران داشته باشم بهتر است بحران خوبی باشد

تاب آوری ناشنوایان نیازمند فرآیندهای چندگانه است / محمدرضامقدسی
تاب آوری پزشکان ، پرستاران و پیرا پزشکان

چگونه با افکار منفی مقابله کنیم/ سارا حق بین
ایجاد تاب آوری در برابر تروما / مهسا عبدالهی

داستان‌سُرایی، سلامت روان و افزایش تاب‌آوری / سارا حق بین
شش زمینه مرتبط با تاب آوری کودکان / محمدرضا مقدسی

مثبت بودن همیشه به معنای لبخند زدن و خوشحال به نظر رسیدن نیست/ سارا حق بین
تاب آوری کودکان با نیازهای ویژه از مسیر ورزش/شقایق هاشمی شکفته
تاب آوری پزشکان و پرستاران ، مسیر سپاسگزاری/عفت حیدری

تاب آوری بستر سلامت روانی مثبت است / نرگس زمانی
احساسات مثبتِ بیشتر نسبت به احساسات منفی، موجب توانایی و تاب آوری است

تاب آوری و روانشناسی مثبت گرا / محمدرضا مقدسی
نظریه تاب آوری شرم و شفقت به خود/ طاهره عزیزپور

فراز و فرود زندگی و افزایش تاب آوری / سارا حق بین
کوچینگ شناختی رفتاری ،انتخاب و دستیابی/ نرگس زمانی

تاب‌آوری عاطفی و روش‌های بهبود آن / سارا حق بین
تاب آوری پرستاران و پزشکان ، مسیر مهربانی وبخشش / عفت حیدری

تاب آوری پرستاران و پزشکان ، مسیر شفقت و مهربانی با خویش
تاب آوری پزشکان و پرستاران ، مسیر سپاسگزاری

تاب آوری اجتماعی ، توسعه و افزایش / سارا حق بین
تمرین هایی جهت ایجاد و افزایش تاب آوری، تمریناتی ساده برای بزرگسالان/ طاهره عزیزپور

کوچینگ شناختی رفتاری ، یادگیری مداوم یا موفقیت و شکست / نرگس زمانی
کوچینگ تاب آوری و پاسخ به پرسشی بنیادی / محمدرضامقدسی

افزایش تاب‌آوری در محل کار/ سارا حق بین
تاب آوری پزشکان و پرستاران ، شجاعت کامل نبودن/عفت حیدری

تاب آوری پزشکان و پرستاران ، مسیرکمال گرایی/عفت حیدری
کوچینگ شناختی رفتاری، از صدای منفعل به صدای فعال/ نرگس زمانی

چند بازی جهت افزایش تاب آوری برای کودکان دبستانی / طاهره عزیزپور
تاب آوری و عزت نفس در محیط کار/ مهسا عبدالهی

مطالب تاب آوری

بمنظور تسهیل دردسترسی علاقه مندان به مطالب و ترجمه های  منتشر شده در سایت میگنا نخستین بخش از این مجموعه منتشر میگردد دانشچویان و علاقه مندان به پژوهش های حوزه تاب آوری میتوانند با کلیک برروی متن مطالب را ملاحظه فرمایند .


تاب آوری کودکان و نوجوانان/ عفت حیدری
مقالات و پژوهشهای تاب آوری
نوع‌دوستی چیست و چرا مهم است/ سارا حق بین
کوچینگ تاب آوری / محمدرضامقدسی

تاب آوری با مدیریت انرژی / عفت حیدری
اهمیت سپاسگزاری و قدردانی در تاب آوری / نرگس زمانی
تعریف و تاریخچه تاب آوری خانواده / محمدرضا مقدسی

تجربه درمانی و تاب آوری نوجوانان / عفت حیدری
تاب آوری نوجوانان / عفت حیدری
خود ارزیابی ، سنجش و تاب آوری / عفت حیدری
تاب آوری بخشی از وجود ما / عفت حیدری

تاب‌آوری فردی و کنترل استرس / سارا حق بین
کوچینگ تاب آوری و خود شفقتی/ محمدرضامقدسی

تاب آوری خانواده چیست / محمدرضا مقدسی
کوچینگ تاب آوری ، ذهن آگاهی و کوچینگ / محمدرضامقدسی


تاب‌آوری زنان / عفت حیدری
خلاقیت و ابتکار در درمانهای شناختی رفتاری /باشگاه تاب آوری

تاب آوری اجتماعی مفهومی چند بعدی / عفت حیدری
کوچینگ تاب آوری و قدرت نوشتن / محمدرضا مقدسی

کوچینگ و تاب آوری / محمدرضا مقدسی
تاب آوری خانواده هم نیا و تمرکز بر نقاط قوت / محمدرضامقدسی

تاب آوری روزانه / عفت حیدری
تاب آوری و خودگویی مثبت / عفت حیدری

تاب آوری والگوی جاری مدیریت استرس / عفت حیدری
استرس را مدیریت نکنید استرس شما را مدیریت می­کند/ عفت حیدری

تاب اوری و سرسختی ذهنی / سارا حق بین
تعریف تاب آوری اجتماعی / محمدرضا مقدسی

تاب آوری و عوامل حمایتی / عفت حیدری
تاب آوری خانواده های هم نیا و ناتنی / محمدرضا مقدسی


منظور ما از به زیستی چیست / عفت حیدری
خانواده ، مدارس و تاب آوری / عفت حیدری


خردمندی چیست و چگونه خردمند باشیم / سارا حق بین
شش حوزه تاب آوری / سارا حق بین

عوامل اجتماعی ، تاب آوری و نیک زیستی/ زهرا نیازاده
انسان‌ها همواره می‌توانند ، رشد کنند و ارزشمندتر شوند/ ساراحق بین

اهمیت آموزش تاب آوری در مدارس / سارا حق بین
تاب آوری و چگونگی کنار آمدن با استرس / سارا حق بین

ارتباط تاب آوری با انواع استرس مثبت و منفی/ زهرا نیازاده
تاب آوری و نیک زیستی ، خودشیفتگی و آسیب پذیری/ مهسا عبدالهی
تاب آوری اقدام در هنر / شقایق هاشمی شکفته

کوچینگ تاب آوری

به گزارش میگنا نحوه­ تفکر ما درباره­ رویدادها به طور قدرتمندی بر رفتارها و واکنش­های هیجانی ما تاثیر می­گذارد. به همین دلیل، نحوه­ تفکر افراد درباره­ رویدادها اساس کوچینگ شناختی رفتاری است، و در این کتاب بر آن بسیار تاکید شده است. بررسی تفکرمان نقطه­ شروعی برای آشنایی با دنیای درونی­مان است، و از این طریق می­توانیم بفهمیم که در مواجهه با سختی­ها، نگرش­ها و باورهای­مان کمک کننده­ یا مانع و آسیب رساننده هستند.

کشف نگرش­ها و باورهای فرد ممکن است فوراً نشان ندهد که آن فرد در سختی­ ها  تاب آوری خواهد داشت یا نه: بررسی برشی کوتاه از زندگی فردی که در حال تلاش برای رفع سختی­ هاست نمی­تواند نشانگر چگونگی رفتار او در دراز مدت باشد.

برای مثال، دو مرد که از کار بیکار شده­ اند ناراحت و غمگین ­اند، زیرا در آن لحظه دیدگاه مشابهی نسبت به این اتفاق دارند. ولی آیا می­توان با بررسی همین یک لحظه، فهمید که کدامیک به کوشش ادامه می­دهد و کدامیک دست از کار می­کشد؟ آیا هر دو به زندگی عادی خود بازمی­گردند؟ اگر شخصی را می­شناسید که بسیار با روحیه و مثبت­ اندیش است، نمی­توانید به این نتیجه برسید که او فردی تاب­ آور است زیرا ممکن است تا به حال در شرایط سخت قرار نگرفته باشد و عمق شخصیت او پدیدار نشده باشد.

بنابراین، نمی­توان نتیجه گرفت که از پس مشکلات برخواهد آمد یا نه. به عبارت دیگر، تا زمانی که با سختی مواجه نشوید، نمی­توان سطح تاب ­آوری­ تان را ارزیابی کرد.

اگر در برابر سختی­ های کنونی قوی هستید، به این معنی نیست که در برابر هر چه در آینده پیش بیاید قوی خواهید بود. همچنین اگر دچار نا­­­امیدی شدید، به این معنی نیست که برای همیشه ناامید خواهید ماند.

 معنا ایستا و ثابت نیست، و به نحوه­ ارزیابی ­تان از رویدادهای پیش آمده بستگی دارد، برای مثال، ممکن است زمانی که در شرایطی سخت به سر می­برید، این سه حالت بسیار متفاوت را تجربه کنید: گیج شوید و مرتب از خود بپرسید «چرا من؟»، دچار ناامیدی شوید و بگویید «دیگر نمی­توانم تحمل کنم»، و یا احساس قدرت کنید و بگویید «از پس این هم بر میایم».

در جلسات کوچینگ تاب آوری به این نکات پرداخته میشود :   رهیار حتی اگر خوشش نیاید باید بپذیرد که همه­ افراد معتقد نیستند باید با همه عادلانه رفتار شود، و اینکه او می­تواند تصمیم بگیرد در چه مواقعی در برابر رفتار ناعادلانه­ دیگران از خود دفاع کند.

نحوه­ برخورد با انتقاد، مهارت بسیار مهمی است. ولی اینکه وانمود کنی انتقاد را پذیرفته ­ای و هیچ تاثیری هم بر تو نداشته است، دروغی بیش نیست و به هیچ عنوان نشانه از تاب­ آوری به حساب نمی­آید.

متکی به خود بودن صفت قابل تحسینی است، اما اگر در آن زیاده ­روی شود (تاب­ آوری وسواس­ گونه) به ضررتان تمام می­شود، زیرا همه­ توان خود را برای کمک کردن به خود صرف کرده­ اید و حاضر نیستید این موضوع را بپذیرید.

برخورداری از حمایت دیگران به شما کمک می­کند که احساسات سرکوب شده­ خود را آزاد کنید. این حمایت شاید می­توانست احساس خشم را تسکین دهد و از خالی کردن آن بر  سردیگران جلوگیری کند. بنابراین متکی به خود بودن وقتی دارای تعادل است که دربرگیرنده­ خودحمایتی و حمایت اجتماعی باشد. در نتیجه، تعریف و توصیف از تاب­ آوری باید شامل طیف گسترده ­ای از واکنش­ها و منابع برای مقابله با سختی­ها باشد


برگرفته از کتاب تاب آوری به منزله چارچوبی برای کوچینگ ، مایکل نینان
برگردان : دکتر محمدرضا مقدسی / دکتر مرضیه نزاکت الحسینی
انتشارات رشد

تاب آوری نوجوانان

برگرفته از کتاب روشهای نوین بهزیستی و تاب آوری جوانان

بیشتر روی صبوری و عدم قضاوت تمرکز کنید. بسیاری از نوجوانان در جهانی زندگی می­کنند که احساس می­کنند مورد قضاوت قرار می گیرند و دیگران با آنها صبور نیستند. در حقیقت آنها اغلب خود نیز صبور نبوده و نسبت به خود و دیگران قضاوت می­کنند . بنابراین لازم است کمی آموزش ببینند تا صبور باشند و قضاوت نکنند. یادگیری شامل صبور بودن و قضاوت نکردن طی تمرین تنفس و یوگا و مراقبه است . یادتان باشد که بعد از آموزش این استراتژی ها آنها را وادار کنید تا تجربیات و حس خود را بیان کنند.

 به گزارش میگنا بیشتر نوجوانان می­توانند فعالیتهای مراقبه و ذهن آگاهی مثل تنفس و مراقبه را برای چند دقیقه بدون توجه به سن خود تمرین کنند . بنابراین یک فرد ۱۵ ساله می­تواند به مدت ۱۵ دقیقه مراقبه را تمرین کند 
به تمرین ۱۵ دقیقه توجه کنید , برای نوجوان به ویژه آنان که مشکل توجه و تمرکز دارد ؛ سخت است که مدتی یک جا بنشیند ( جوانانی که دچار بیش فعالی یا اختلال توجه هستند ) اگر این پیام را بدهید که جوان باید مدت زمان مشخصی بنشیند, احتمالا باعث استرس او می شوید که یک بار دیگر باید به خواسته بزرگترها تن بدهد .
هر چه بیشتر خودتان مراقبه را تمرین کنید  بهتر می­توانید با واژه های مناسب به جوانان کمک کنید تا استراتژی های تنفس و یوگا و مراقبه را بیاموزند . بنابراین خیلی مهم است که شما خودتان مراقبه را تمرین کنید .

وقتی این نوع کار را چه خودتان و چه با جوانان انجام می­دهید ؛ هفت عامل مهم را که زیربنای مراقبه است را در نظر بگیرید: قضاوت نکردن , صبوری , اعتماد ؛ تقلا نکردن و پذیرش و رها کردن ( کابات – زین ؛ ۲۰۱۳ )

پیشنهاد می­کنیم که بیشتر روی صبوری و عدم قضاوت تمرکز کنید. بسیاری از جوانان در جهانی زندگی می­کنند که احساس می­کنند مورد قضاوت قرار می گیرند و دیگران با آنها صبور نیستند. در حقیقت آنها اغلب خود نیز صبور نبوده و نسبت به خود و دیگران قضاوت می­کنند . بنابراین لازم است کمی آموزش ببینند تا صبور باشند و قضاوت نکنند. یادگیری شامل صبور بودن و قضاوت نکردن طی تمرین تنفس و یوگا و مراقبه است . یادتان باشد که بعد از آموزش این استراتژی ها آنها را وادار کنید تا تجربیات  و حس خود را بیان کنند.

لطفا به نکات ذیل در مداخلات توجه کنید. خیلی اوقات تصور می­کنیم که برای فعالیت های مراقبه لازم است چشمان بسته شوند در حالی که ضرورتا اینطور نیست . در حقیقت در وضعیت های یوگا بهتر است چشمها باز باشند ، بجز قسمت پایانی و استراحت یوگا که در پایان جلسه یوگا قرار دارد . می توانیم به جوانان بگوییم بجای بستن چشمان خود می­توانند چشمان خود را نیم بسته کنند یا به جایی خیره شوند تا مغز برای استراحت فرصتی پیدا کند .
به علاوه معمول است که فرد باید برای مراقبه دراز بکشد اما ضروری نیست . در حقیقت در برخی از موارد نباید دراز کشید . برای مثال اگر از جوانانی که سابقه بحران فیزیکی و جنسی یا احساسی داشته اند ؛ بخواهید که دراز بکشند  عصبانی و ناراحت می شوند . بعضی ها هم راحت نیستند , اما نمی­توانند نه بگویند. بنابراین بهتر است جانب احتیاط را نگه داشته و به آنها پیشنهاد کنید که برای مراقبه و تنفس بنشینند.

تکنیک های تنفس
دم و بازدم تجربه طبیعی از زمان تولد ماست . تمرین تنفس برای کنترل بدن طبیعتا به دست نمی­ آید. یادگیری تنفس به شیوه های مورد بحث با این حقیقت پیچیده می­شود که دم و باز دم ملایم در دوران کودکی به دلیل تجارب استرس و اضطراب و غم و بحران و چالش های دیگر زندگی  قطع می­شود. به هر حال وقتی این استراتژی را بیاموزید , می­توانید برای از بین بردن استرس و اضطراب و غم و اندوه و حتی کنار آمدن با بحران از آن استفاده کنید.

نام فعالیت : تنفس اصولی
مدت زمان : ۱ تا ۵ دقیقه
هدف : به جوان یاد بدهید که چطور از تجربه تنفس برای آرامش استفاده کند.
سن ؛ جنسیت و بررسی های فرهنگی : از ۴ سالگی می تواند این استراتژی تنفس را آموخت و هیچ ملاحظه جنسیتی هم وجود ندارد. استفاده آسان از تنفس ربطی به ایمان و معنویت ندارد و ملاحظات فرهنگی نیز در کار نیست.
همه می­دانیم چطور نفس بکشیم چون این کار را از بدو تولد انجام داده ایم . می­توانید این مهارت را بخوبی به یاد بیاورید و آنرا برای شارژ و انرژی دادن به بدن و ذهن خود انجام دهید.

راهنمایی ها برای فعالیت:

  1. به آنها بگویید که می­خواهید راه تازه ایی برای انجام کار در هر ثانیه از روز در موقع بیداری و خواب بیاموزید و آن شیوه تنفس است. آنها باید به آرامی روی صندلی یا زمین بنشینند.
    به جوانان یاد آوری کنید که همه ما می­دانیم چطور نفس بکشیم و از بدو تولد چگونه آنرا انجام دهیم. به مرور زمان توضیح دهید که چطور ریتم تنفس ما عوض می­شود .می­توانیم با آگاهیذهن و بدن خود را قوی کنیم ( برای مثال بدون فشار دم و بازدم کنید)
  2. توضیح دهید که نباید با فشار نفس کشید . در عوض از دم و بازدمارام نفس بکشید و توضیح دهید که خیلی مهم است هروقت دچار تنگ نفس یا سرگیجه شد دست بردارند.
  3. حالا از نوجوان بخواهید که آرام دم و بازدم کنند . مراقب باشید که آنها چه کار می­کنند.
  4. از آنها سوال کنید وقتی خواستید نفس بکشند؛ چه حسی داشتند ( برای مثال وقتی من نفس می کشم ؛ سرگیجه می­گیرم . یا این عجیب ترین کاری است که تا به حال از من خواسته اند. یا احساس می­کنم عصبی شده ام )
  5. وقتی با آنها در مورد واکنش های آنها تا مرحله ۴ حرف می­زنید , به آنها توضیح دهید که هدفمند نفس بکشند ؛ آنها اغلب اشتباهی عمل می­کنند مثل وقتی می­خواهند شیرجه بروند ؛ نفس زیادی را نگه می دارند و شکم خود را سفت می­کنند . به آنها توضیح دهید که تنفس آرام با شیرجه زدن توی آب یا دویدن خیلی متفاوت است.

 حالا از جوانان بخواهید دوباره آرام دم و بازدم داشته باشند . چند بار تنفس آنها را چک کنید . اگر لازم شد با آنها تمرین کنید 
چکیده کردن سوالات : تنفس هدفمند چیست ؟ تفاوت بین تنفس موقع شیرجه و شنا و تنفس هدفمند چیست ؟ موقع امتحان یا قرار ملاقات یا مصاحبه شغلی چگونه نفس می کشید؟

این تمرین به درد چه کسانی می­خورد؟ این تمرین برای همه مناسب است . بهر حال مراقب کسانی که مبتلا به مشکلات تنفسی یا آسم هستند باشید.

نام فعالیت: تنفس شکمی
مدت زمان : ۳ – ۱۰ دقیقه

هدف: برای افزایش ظرفت تنفس و آن را به  بالا و پایین رفتن شکم ربط دهید. تنفس شکمی خودش فرایند ساده دم و بازدم و آنچه که در شکم موقع دم و بازدم صورت می­گیرد ،است.

سن ؛ جنسیت, ملاحظات فرهنگی : حتی یک کودک ۴ ساله هم می­تواند از این استراتژی استفاده کند و هیچ ملاحظات جنسیتی هم وجود ندارد. استفاده ساده از تنفس به هیچ ایمان و مذهبی ربط ندارد . و ملاحظات فرهنگی هم وجود ندارد.

سنجش خطر: اگر جوانان مشکلات تنفسی دارند؛ از آنها بخواهید که تجربیات خود را در این باره بگویند و مطمئن شوید که تنفس آگاهانه برای آنها مناسب است. در مورد استراتژی های تنفسی به عهده درمانگر یا مربی است که مراقب جوانان باشند که مبادا دچار تنگ نفس یا سرگیجه شوند.
این فعالیت را موقع نشستن یا دراز کشیدن می­توان انجام داد.در اینجا احتیاط می­کنیم و مراقب هستیم که به جوانانی که دچار بحران فیزیکی و احساسی هستند ؛ نگوییم که دراز بکشند. بعضی ها هم راحت نیستند و ترجیح می­دهند بنشینند اما قدرت نه گفتن را ندارند. خودتان پیشنهاد دهید که بنشینند.

برگرفته از کتاب روشهای نوین بهزیستی و تاب آوری جوانان
برگردان محمدرضا مقدسی.عفت حیدری.نشرورجاوند