مقیاس تاب آوری مسیر شغلی
با توجه به اهمیت حوزه تاب آوری مسیر شغلی و گستردگی کاربردهای ناشی از آن پژوهش حاضر با هدف بررسی اعتبار، پایایی و هنجاریابی مقیاس تاب آوری مسیر شغلی مورگان لیون در میان کارمندان و دانشجویان چهار شهر کشور) تهران، شیراز، یزد، سقز) صورت گرفته است.
پژوهش حاضر از نوع توصیفی و زمینهیابی از نوع آزمون سازی میباشد که جامعه آماری شامل کلیه کارمندان و دانشجویان کشور بودند که به صورت نمونه در دسترس ۴ شهر (تهران، شیراز، یزد و سقز) انتخاب شدند.
به این منظور تعداد ۶۲۵ کارمند و ۲۶۴ دانشجو از سازمانها و دانشگاههای مختلف این شهرها به صورت نمونهگیری خوشه ای انتخاب شدند و پرسش نامه را تکمیل نمودند.
روشهای آماری شامل محاسبه نمرات t، رتبه درصدی، آلفای کرونباخ و جهت بررسی روایی از روش دو نیمه کردن استفاده شد و جدول هنجار درصدی و استاندارد هم برای دانشجویان و هم کارمندان تهیه شد.
نتایج نشان داد که اعتبار آزمون به روش آلفای کرونباخ برای کارمندان.۰٫۹۰۱ و برای دانشجویان،۰٫۸۸۴ محاسبه شد.
همچنین بررسی روایی تصنیف حاکی از آن بود که بین دو نیمه آزمون تفاوت معناداری وجود ندارد.
در کل یافته نشان داد که مقیاس فوق ابزاری مناسب و دارای شواهد روان سنجی مطلوب برای سنجش تابآوری مسیر شغلی در جامعه ایرانی محسوب میشود.
بررسی اعتبار، پایایی و هنجاریابی مقیاس تابآوری مسیر شغلی
تابآوری شغلی به معنای توانایی فرد برای مقابله با چالشها و فشارهای محیط کار است.
این مفهوم در سال 2001 توسط مورگان لیون معرفی شد.
تابآوری شغلی یک معیار برای ارزیابی قابلیتهای فرد در مواجهه با تغییرات و مشکلات شغلی شناخته میشود. تابآوری شغلی شامل ویژگیهایی چون انعطافپذیری، مدیریت استرس، و توانایی حل مسئله است که به افراد کمک میکند تا در مواجهه با شرایط دشوار، عملکرد خود را حفظ کنند و از فشارهای کاری عبور کنند.
ویژگیهای تابآوری شغلی:
– مدیریت استرس:افراد تابآور قادرند به طور مؤثری استرس را مدیریت کنند و از آن به عنوان یک محرک برای رشد استفاده نمایند.
-انعطافپذیری:توانایی سازگاری با تغییرات ناگهانی و شرایط جدید از ویژگیهای کلیدی تابآوری است.
-حل مسئله:افراد تابآور معمولاً دارای مهارتهای قوی در حل مسئله هستند که به آنها کمک میکند تا بهترین راهحلها را در شرایط دشوار پیدا کنند.
تابآوری شغلی بر رضایت شغلی تأثیر مثبت دارد، همچنین میتواند به افزایش بهرهوری و بهبود روابط کاری نیز منجر شود.
به همین دلیل، آموزش تابآوری در محیطهای کاری اهمیت زیادی دارد. سازمانها میتوانند با فراهم کردن دورههای آموزشی و برنامههای حمایتی، به کارکنان کمک کنند تا مهارتهای تابآوری خود را تقویت کنند.
مخلص کلام تابآوری شغلی یک مهارت یادگرفتنی است که میتواند با تمرین و آموزش بهبود یابد. این مهارت به افراد این امکان را میدهد که در برابر چالشها ایستادگی کنند و به رشد حرفهای خود ادامه دهند.