نقش خودکارآمدی و تاب آوری روان شناختی در تعلل ورزی تحصیلی دانشجویان

تعلل ورزی تحصیلی یکی از مؤلفه‌های تأثیرگذار بر کاهش عملکرد تحصیلی دانشجویان است.

همچنین خودکارآمدی و تاب‌آوری روان‌شناختی جزو مهارت‌های مهم زندگی محسوب می‌شود که با پیامدهای مثبت در بسیاری از جنبه‌های زندگی همراه هستند.

بنابراین هدف از پژوهش حاضر تعیین نقش خودکارآمدی و تاب‌آوری روان‌شناختی در تعلل ورزی تحصیلی دانشجویان بود.

روش بررسی: این پژوهش از نوع همبستگی است که برای اجرای آن تعداد ۳۸۹ نفر از دانشجویان دانشگاه پیام نور شهرکرد در سال تحصیلی ۱۳۹۴- ۱۳۹۳ به شیوه نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای انتخاب شدند و به پرسشنامه تعلل ورزی، پرسشنامه خودکارآمدی عمومی و پرسشنامه تاب‌آوری که همگی دارای روایی و پایایی بالابودند، پاسخ دادند.

داده‌های جمع‌آوری‌شده با استفاده از نرم‌افزار۱۸ Spss و به شیوه ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون تحلیل شدند.

یافته‌ها: نتایج تحقیق حاکی از آن است که بین خودکارآمدی و تاب‌آوری روان‌شناختی با تعلل ورزی تحصیلی ارتباط منفی و معنادار وجود دارد (۰/۰۱>P).

نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که خودکارامدی و تاب‌آوری روان‌شناختی می‌توانند به‌طور منفی و معنادار ۱۶ درصد از واریانس تعلل ورزی تحصیلی در دانشجویان را پیش‌بینی نماید.

نتیجه‌گیری: تحقیق حاضر نشانگر اهمیت خودکارآمدی و تاب‌آوری روان‌شناختی در تبیین تعلل ورزی تحصیلی دانشجویان است.

بنابراین ارائه آموزش‌هایی مبتنی بر یادگیری مهارت‌های خودکارآمدی و تاب‌آوری در محیط‌های آموزشی، منجر به کاهش تعلل ورزی تحصیلی و درنتیجه عملکرد بهتر تحصیلی در دانشجویان خواهد شد.

نقش خودکارآمدی و تاب آوری روان شناختی در تعلل ورزی تحصیلی دانشجویان

تعلل ورزی تحصیلی

تعلل ورزی تحصیلی به معنای تأخیر در انجام وظایف و فعالیت‌های مرتبط با تحصیل است. این پدیده می‌تواند ناشی از عوامل مختلفی باشد، از جمله اضطراب، عدم انگیزه، یا عدم مدیریت زمان. دانش‌آموزان و دانشجویان ممکن است به دلیل ترس از شکست یا احساس ناتوانی در انجام کارها، از شروع پروژه‌ها و مطالعه‌های خودداری کنند.

یکی از دلایل اصلی تعلل ورزی، نبود برنامه‌ریزی مناسب است.

بدون تعیین اهداف مشخص و زمان‌بندی مناسب، فرد ممکن است احساس سردرگمی کند و نتواند به موقع به وظایف خود رسیدگی کند. همچنین، محیط‌های پر حواس‌پرتی مانند شبکه‌های اجتماعی و سرگرمی‌های دیجیتال می‌توانند باعث افزایش تعلل ورزی شوند.

برای مقابله با این مشکل، ایجاد عادات مثبت مانند تعیین زمان‌های مشخص برای مطالعه، تقسیم وظایف به بخش‌های کوچک‌تر و استفاده از تکنیک‌هایی مانند «پومودورو» می‌تواند مؤثر باشد.

تقویت انگیزه از طریق یادآوری اهداف بلندمدت و پاداش دادن به خود پس از اتمام کارها نیز می‌تواند به کاهش تعلل ورزی کمک کند. با این رویکردها، فرد می‌تواند بر تعلل ورزی غلبه کرده و به موفقیت تحصیلی دست یابد.