تاب آوری در افراد نخبه و عادی
تاب آوری در افراد نخبه و عادی ، موضوع اصلی این پژوهش بوده است که در استان فارس انجام شده است .
تابآوری از حوزههای نوظهور روانشناسی میباشد و در دو دهه اخیر جایگاه ویژهای را به خود اختصاص داده است.
با توجه به اهمیت این سازه روانشناختی و عدم بررسی آن در جامعه مهمی مانند نخبگان که نقش اساسی را در علم و تکنولوژی یک کشور ایفا میکنند،
این پژوهش با هدف مطالعه تفاوت تابآوری در دو گروه نخبگان و افراد عادی شکل گرفت.
مواد و روشها: در پژوهش حاضر نمونهای مشتمل بر ۱۶۹ نفر از نخبگان استان فارس و ۱۶۹ نفر از افراد عادی انتخاب و توسط مقیاس تابآوری Connor و Davidson مورد ارزیابی قرار گرفتند. جهت تجزیه و تحلیل دادهها از نرمافزار SPSS نسخه ۱۶ و آزمون آماری t استفاده شد. یافتهها: تابآوری در نخبگان با ۱۶/۴ = t در سطح معنیداری ۰۰۱/۰ > P به طور معنیداری از افراد عادی بالاتر بود.
استنتاج:
تاب آوری در افراد نخبه و عادی
بالا بودن سطح تابآوری در نخبگان را میتوان به قدرت خلاقیت، حل مسأله، خودکارامدی، برنامهریزی و هوش شناختی بالاتر آنان مرتبط دانست.
تاب آوری نخبگان و افراد عادی
بنا بر همین گزارش از خانه تاب آوری این توانایی برای ورزشکاران به جهت تحمل فشارها، غلبه بر استرسها و پیشرفت در حرفهشان بسیار مهم است.
ورزشکاران نخبه به ذهنیت چالشی و تاب آوری و تمرین پذیری بسیار نیازمند هستند، نخبگان ورزشی میتوانند با مشکلات اعم از فشار تمرینات و آسیب دیدگی ها و یا شکست های پی در پی به طور مثبت مواجه می شوند و معتقدند منابع لازم برای غلبه بر آنها را دارند که راه قهرمانی جز از این مسیر نمی گذرد.
مربیان و روانشناسان ورزشی برای توسعه تاب آوری، ضروری است با مفهوم تاب آوری و مهارتهای روانشناختی برای توسعه و تقویت آن مانند خودآگاهی، خودگویی های مثبت، تصویرسازی ذهنی، هدفگذاری و آمادگی کاملا آشنا باشند.
توسعه تاب آوری برای نخبگان مستلزم برخورداری از کوچ یا منتوری کارآزموده و قابل اتکا هم هست.
اصول و مبانی کوچینگ تاب آوری شامل چشمانداز مثبت برای آینده، تعیین اهداف چالشبرانگیز و حمایت از اعضای تیم است.
ایجاد یک هویت اجتماعی گاهی بسیار موثر واقع میشود گسترش مسئولیت بین اعضای تیم، و تاکید بر اهداف جمعی بر اهداف فردی،میتواند در توسعه تاب آوری فردی هم موثر واقع شود.
افراد نخبه به کسانی اطلاق میشود که در زمینههای مختلف علمی، هنری، فناوری و مدیریتی دارای توانمندیهای برجستهای هستند و تأثیر قابل توجهی در پیشرفت و توسعه جامعه دارند.
نخبه به فرد برجسته و کارآمدی اطلاق میشود که اثرگذاری وی در تولید و گسترش علم، هنر، فناوری و فرهنگسازی محسوس است.
ویژگیهای افراد نخبه:
– هوش و خلاقیت: نخبگان معمولاً دارای هوش بالا و قدرت خلاقیت هستند که به آنها اجازه میدهد راهکارهای نوآورانهای برای مسائل پیچیده ارائه دهند.
– کارآفرینی:آنها توانایی ایجاد ارزش افزوده و کارآفرینی را دارند و میتوانند در راستای بهبود شرایط اقتصادی و اجتماعی جامعه فعالیت کنند.
– تفکر انتقادی: نخبگان به راحتی اطلاعات را تحلیل می کنند.
ایشان بر اساس منطق و استدلال تصمیمگیری میکنند.
نخبگان به دنبال حقیقت هستند و از پذیرش اطلاعات بدون بررسی خودداری میکنند.
– تعهد به ارزشهای انسانی:نخبگان معمولاً به دنبال آرمانهای والا هستند و ارزشهای معنوی را بر مادیات ترجیح میدهند.
نخبگان برتر از دیگران هستند.
والبته باید توانایی تحلیل شرایط اجتماعی و سیاسی را داشته باشند و بتوانند به ارتقای کیفیت زندگی بشر کمک کنند.
تابآوری نخبگان حاصل ترکیب پیچیدهای از سرمایه شناختی، روانشناختی و شبکههای حمایتی است. این منابع، نخبگان را قادر میسازند در برابر فشارهای فزاینده، بحرانهای ساختاری و نااطمینانیهای آینده، نهتنها دوام بیاورند، بلکه نقش مؤثری در حل مسائل و پیشرفت اجتماعی ایفا کنند.
توجه به این ابعاد، گامی اساسی در مدیریت نخبگان و تضمین پایداری فردی، سازمانی و اجتماعی است. جامعهای که تابآوری نخبگان خود را تقویت میکند، در واقع ظرفیت مواجهه هوشمندانه با آینده را در خود نهادینه میسازد.
